“ระบบตรวจจับอาหารจานใหม่ที่นายท่านคิดค้นได้แล้ว ระบบกำลังเริ่มคำนวณเพื่อตั้งราคาขาย…” เสียงขรึมของระบบดังขึ้นในศีรษะของปู้ฟาง จากนั้นความเงียบก็เข้าปกคลุม
ปู้ฟางรออยู่สองสามลมหายใจ แต่ก็ยังงุนงงไม่หาย เนื่องจากระบบยังไม่ตอบกลับมา
แต่ในที่สุดเสียงที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นอีกครั้ง
“ไส้กรอกเนื้อวัวมังกรพเนจรทำมาจากเนื้อส่วนขาของวัวมังกรพเนจร เป็นอาหารที่มีพลังปราณอยู่มากและอัดแน่นไปด้วยสมุนไพรพลังปราณจากธรรมชาติมากมาย สมุนไพรนี้ไม่เพียงทำให้รสชาติของไส้กรอกอร่อยขึ้นเท่านั้น แต่ยังมีสรรพคุณเป็นยาบำรุงร่างกายอีกด้วย ไส้กรอกใช้ลำไส้เล็กของวัวมังกรพเนจรห่อไส้เอาไว้ ซึ่งช่วยกักเก็บพลังปราณภายในเอาไว้ได้เป็นอย่างดี ระบบประเมินว่าราคาของอาหารจานนี้ควรขายที่ชิ้นละสองร้อยห้าสิบผลึก ผู้ที่กินได้ควรมีปราณอยู่ในระดับห้าขั้นราชันยุทธการขึ้นไปเท่านั้น”
ไส้กรอกชิ้นละสองร้อยห้าสิบผลึก… เมื่อปู้ฟางได้ยินสนนราคา เขาก็ถอดจิตไปทันที ดูเหมือนว่าจะพูดอะไรไม่ออกไปเรียบร้อยแล้ว
ไส้กรอกชิ้นเดียวมีราคาสูงถึงสองร้อยห้าสิบผลึก นี่เป็นอาหารจานที่แพงที่สุดในร้าน ณ ตอนนี้ แถมเขายังเป็นคนคิดค้นมันขึ้นมาเองอีก ความจริงทั้งหมดนี้ทำให้จู่ๆ ปู้ฟางก็อดรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาไม่ได้
หลังจากที่คิดอยู่สักพัก ชายหนุ่มก็มั่นใจว่าราคานี้สมเหตุสมผลแล้ว เนื่องจากอาหารจานนี้แตกต่างจากก๋วยเตี๋ยวหลอดสูตรปรับปรุง แม้จะใช้เนื้อของวัวมังกรพเนจร
