ครืน! ครืน! ครืน!
หนองน้ำที่แห้งเหือดและแข็งตัวสั่นไหวไม่หยุด ขณะที่ฝูงชนวิ่งหนีออกมาจากปากเหมืองผลึกในสภาพดูไม่ได้
สีหน้าของอูมู่ดูไม่สู้ดีนัก เขากระชับกระบี่ยาวในมือที่อัดแน่นไปด้วยพลังปราณ
ผมสีน้ำเงินของประมุขอสรพิษปลิวไสว นางสะบัดหางสีน้ำเงิน ปล่อยคลื่นพลังปราณเที่ยงแท้จำนวนมหาศาลออกจากร่าง
นอกจากทั้งสองแล้ว ราชันอสรพิษตู้ไข่เองก็มีสายฟ้ากะพริบอยู่รอบตัวเช่นกัน แต่ร่างของเขาชุ่มโชกไปด้วยเลือด เกล็ดนับไม่ถ้วนหลุดลอกออกจากผิวหนัง
สายตาของพวกเขาจับจ้องไปยังปากทางเข้ามืดดำของเหมืองผลึกใหญ่ ก่อนจะสูดเอาลมเย็นเยียบเข้าปอดอย่างไม่รู้ตัว
ตู้ม!
เสียงสนั่นดังก้องออกมาจากเหมืองอีกครั้ง คนมากมายวิ่งหนีออกมา ผู้โชคร้ายคนหนึ่งถูกฝูงอสูรจับไว้ ก่อนจะถูกโยนขึ้นฟ้า ร่างของเขาหล่นกระแทกพื้นรุนแรงจนเกิดเป็นฉากโศกนาฏ ฏกรรม
นัยน์ตาของผู้บัญชาการเฟิงเบิกกว้าง แม้จะยังอยู่บนยานรบลอยฟ้า แต่เขาก็เห็นว่าผู้โชคร้ายที่โดนดักโจมตี จับโยนขึ้นฟ้า แล้วร่วงลงมากระแทกพื้นจนกระอักเลือดคือผู้ฝึกตนระ ะด
