รุ่งเช้าของวันเทศกาลฤดูใบไม้ผลิ ควันไฟลอยออกจากปล่องควันของบ้านเรือนหลายหลังในนครหลวง บรรดาประชาชนที่ทำงานหนักมาตลอดปีต่างพากันตื่นเช้ามาเตรียมอาหารมื้อใหญ่เพื่อเฉลิมฉลองวันขึ้นปีใหม่
ณ ประตูทางเข้านครหลวง ทหารเฝ้าประตูกำลังหาวหวอดใหญ่ พลางมองภาพผู้คนในนครหลวงที่เริ่มครึกครื้นด้วยสายตาอิจฉา แม้วันนี้จะเป็นวันเทศกาลฤดูใบไม้ผลิ แต่ทหารรักษาเมืองก็ยังต้องทำหน้าที่ตามปกติโดยไม่ได้หยุดพัก ถึงแผนการของจักรพรรดิองค์ก่อนจะทำลายการก่อกบฏของสำนักไปได้ แต่ก็ไม่มีใครรู้ว่ายังมีสมาชิกของสำนักซ่อนตัวอยู่ภายในนครหลวงอีกหรือไม่
ในฐานะทหาร หน้าที่ของพวกเขาคือปกป้องอธิปไตยของจักรวรรดิ
แต่ตอนนี้เหล่าทหารทุกนายต่างพากันนึกถึงเตียงอุ่นๆ ภรรยาแสนสวย และลูกๆ ที่น่ารัก ยิ่งไม่ต้องพูดถึงอาหารเช้าประจำเทศกาลฤดูใบไม้ผลิชุดใหญ่ร้อนฉ่าจากเตาที่เหล่าภรรยาเตรียมเอาไว้ให้
ทันใดนั้นดวงตาที่กำลังง่วงงุนของทหารเฝ้ายามคนหนึ่งซึ่งกำลังฝันถึงภาพแสนหวานที่บ้าน ก็เปลี่ยนไปจับจ้องที่ภาพหนึ่งตรงหน้า เขาตื่นตัวขึ้นมาทันที สายตามองไปในระยะไกลด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
ไกลออกไปนั้น สองร่างอ้วนผอมกำลังเดินมายังนครหลวงอย่างช้าๆ เหล่าทหารรู้สึกได้ถึงพลังกดดันที่ทั้งสองปล่อยออกมาได้ทันที จนทำให้สีหน้าของพวกเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อย
“ขั้นราชันยุทธการสองคนรึ” ทหารเฝ้าประตูผู้นั้นรู้สึกตกใจเป็นอันมาก ขั้นราชันยุทธการนั้นถือว่าเกินกำลังที่พวกเขา
