ทันทีที่ขนมไหว้พระจันทร์ผ้าไหมพันชั้นเข้าปาก เซียวเยียนอวี่ก็รู้สึกราวกับว่านางกำลังกัดลงไปบนฟองน้ำ ทุกชั้นของฟองน้ำนั้นอ่อนนุ่มจนแทบไม่อยากเชื่อ รสสัมผัสเหมือนผ้าไหมกำลังแตะฟันสีขาวเหมือนไข่มุกและริมฝีบางสีแดงเรื่อของนาง ทำให้นางรู้สึกราวกับว่าลมอ่อนโยนกำลังพัดเข้าปลอบประโลมจนร่างสั่นสะท้าน
รสชาติหวานหอมกระจายไปทั่วปากของเซียวเยียนอวี่ ขนมไหว้พระจันทร์คลี่ออกเหมือนกลุ่มด้าย กระเด้งกระดอนอยู่ในปาก ทำให้นางรู้สึกผ่อนคลายมีความสุขเหมือนได้รับการปรนนิบัติอย่างดี
รสหวานเข้าห้อมล้อมต่อมรับรสของนาง และค่อยๆ แทรกซึมเข้าไปในปากทีละคืบ แม้จะไม่เร็วมาก แต่ก็ทำให้เซียวเยียนอวี่รู้สึกราวกับโลกทั้งใบกลายเป็นขนมหวาน
ตอนนั้นเองใบหน้าของเซียวเยียนอวี่ก็เปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำ หญิงสาวมีท่าทางกระสับกระส่ายอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัวอยู่สักพัก นางดูไม่เป็นตัวของตัวเองแม้แต่น้อย หลังจากที่ขนมไหว้พระจันทร์ผ้าไหมพันชั้นเข้าปาก นางก็รู้สึกราวกับว่าเสื้อผ้าอาภรณ์ของตนได้หลุดออกจากร่างเหมือนก้อนขนมไหว้พระจันทร์ที่คลายตัวในปากนาง…
ช่างน่าอายอะไรเช่นนี้!
เซียวเสี่ยวหลงเองก็ได้ประสบการณ์เดียวกันกับเซียวเยียนอวี่ ปู้ฟางเหลือบมองหน้าชายหนุ่มแล้วก็เห็นว่าอีกฝ่ายหน้าแดงเช่นกัน… จนเขางงงวยว่าอายอะไรกัน
“อร่อยมาก!”
โอวหยางเสี่ยวอี้เป็นคนแรกที่เอ่ยปากชมด้วยสีหน้ามีความสุขล้น “การได้กินอาหารจานใหม่ๆ ของนายท่านตัวเหม็นนี่ถือเป
