“เหตุใดไป๋จ่านมาอยู่ที่นี่ได้ เขารับหน้าที่ตรวจตราเหมืองผลึกมิใช่หรือ”
ประมุขอสรพิษและอูมู่ต่างตกใจที่เห็นไป๋จ่านนอนกระอักเลือดอยู่ที่พื้น ร่างของไป๋จ่านเต็มไปด้วยรอยแผลที่มีเลือดไหลออกมาเป็นสาย การได้เห็นไป๋จ่านซึ่งบรรลุขั้นเซียนเทพเร รียบร้อยแล้วตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ถือเป็นเรื่องเกินจินตนาการอย่างแท้จริง
ใครกันที่เป็นคนทำร้ายไป๋จ่านจนมีสภาพย่ำแย่ถึงเพียงนี้
ปู้ฟางตกใจเล็กน้อยที่เห็นไป๋จ่านกระอักเลือดอยู่กับพื้น เขาคุ้นหน้าคุ้นตาไป๋จ่านดี แต่ก็ต้องตะลึงงันที่เห็นอีกฝ่ายอยู่ในสภาพเช่นนี้
ไป๋จ่านเบิกตากว้าง ยังคงกระอักเลือดไม่หยุด เขาพยายามเอ่ยบอกอูมู่อย่างยากลำบาก “ท่าน…ท่านเจ้าสำนัก… เหมือง…เหมืองผลึก…”
เป็นเหมือนผลึกอย่างที่คิดไว้จริงๆ ด้วย!
เมื่อได้ยินไป๋จ่านเอ่ยถึงเหมืองผลึก หัวใจของทุกคนก็สั่นไหว เกิดบางอย่างขึ้นที่เหมืองผลึกจริงๆ
และเมื่อดูจากสภาพของไป๋จ่านแล้ว ต้องไม่ใช่เรื่องดีแน่!
ขณะที่ฝูงชนกำลังตรึกตรองกันในใจ สีหน้าของประมุขอสรพิษก็เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด หรือว่าผู้ฝึกตนชาวสมุทรจะบุกมาถึงแล้ว
“เถ้าแก่ปู้…โปรดรอสักครู่ ข้าขอจัดการเรื่องนี้ก่อนแล้วจะกลับมาคุยกับท่าน” อูมู่มีสีหน้าจริ
