ตอนที่ปู้ฟางตื่นแล้วเดินลงมาที่ครัวนั้น จีเฉิงเสวี่ยก็หายตัวไปแล้ว หลังจากที่กลืนสมุนไพรปักษาเพลิงนิรันดร์เข้าไปครึ่งต้น เขาก็เอาชนะความตายได้สำเร็จและรอดชีวิตกลับมาจนได้ ปู้ฟางดีใจมากที่สมุนไพรที่เขาสละให้ไม่เสียเปล่า
เสียงกระดิ่งดังลอยตามลมผ่านหน้าต่างมาเข้าหู เจือไปด้วยความโศกเศร้าอาดูรของการสูญเสีย ตอนนั้นเองปู้ฟางก็จำได้ว่าวันนี้เป็นวันพิธีศพของจักรพรรดิองค์ก่อน
ชายหนุ่มลังเลอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจเดินไปที่ประตูมายาสวรรค์เพื่อดูพิธีการ นั่นเพราะจักรพรรดิองค์ก่อนมีสัมพันธ์อันดีกับเขา อีกฝ่ายไม่เพียงเป็นจักรพรรดิที่ดีแต่ยังกินจุอีกด้วย
หลังจากที่ทอดขนมปังหอยนางรมสองชิ้นเสร็จเรียบร้อย ปู้ฟางก็หยิบเสื้อกันหนาวขนสัตว์มาสวมแล้วเดินออกจากร้านไป เขาแขวนป้ายเอาไว้ที่หน้าทางเข้าก่อนมุ่งหน้าไปยังประตูมายาสวรรค์
หิมะยังคงโปรยปรายลงมาอย่างหนัก ดูสวยงามเหมือนภาพวาดสีขาวโพลน
ปู้ฟางหยิบขนมปังหอยนางรมที่ยังมีไอร้อนออกมาเป่าสองสามทีก่อนกัดเข้าไปเต็มคำ ฟันของเขาเจาะเข้าไปในขอบขนมปังกรอบ ทำให้กลิ่นหอมเข้มกระจายตัวไปทั่วบริเวณ ส่งให้ชายหนุ่มรู้สึกหิวมากขึ้นไปอีก
เขาเดินไปกินขนมปังหอยนางรมไป ไม่นานนักก็มาถึงประตูมายาสวรรค์ ที่หน้าประตูมีประชาชนต่อแถวกันยาว หลายคนกำลังเขย่งสุดตัวเพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้นภายในลานจัตุรัสบ้าง
ปู้ฟางไม่ได้รีบร้อนแต่อย่างใด เขาเดินไปต่อแถวหลังสุด กินขนมปังในมือไปเรื่อยๆ
