“เสวียนอิงตายแล้วเช่นนั้นรึ เหตุใดเขาถึงตายได้ ไอ้สารเลวหนานกงอู๋เชวียจะฆ่าผู้อาวุโสลำดับสองได้อย่างไร”
หนานกงเสวียนเฮ่อปลดปล่อยพลังรัศมีออกมาอย่างไม่คิดยับยั้งตนเอง คลื่นพลังที่ผันผวนแพร่ออกมาปกคลุมทั่วทั้งห้องทันที ก่อเกิดเป็นกระแสลมส่งเสียงหวีดหวิว
เหล่ายอดฝีมือของเมืองโบราณอสุรามองหนานกงเสวียนเฮ่อด้วยใบหน้าเรียบเฉย มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มน้อยๆ ที่เคลือบแฝงด้วยนัยเย้ยหยัน
ทว่าหนานกงเสวียนเฮ่อในตอนนี้ไม่อยู่ในอารมณ์ที่จะมาใส่ใจสองคนนี้ จิตใจของเขายุ่งเหยิงปั่นป่วน เสวียนอิงตายแล้วจริงๆ หรือ
เขาคือน้องชายของข้า…
แล้วจะมาตายง่ายๆ ได้อย่างไร
ยิ่งคิดในใจก็ยิ่งขุ่นเคือง สุดท้ายหนานกงเสวียนเฮ่อก็แทบจะเปล่งเสียงร้องคำรามออกมาเพื่อระบายความอัดอั้น
“บอกข้ามาว่าเป็นฝีมือใคร” หนานกงเสวียนเฮ่อที่ดวงตาแดงก่ำตะคอกออกมาขณะปรายตามองผู้คุ้มกันที่นำข่าวมาแจ้งด้วยสายตาไร้ความปรานี ผู้คุ้มกันคนดังกล่าวสามารถทำลายโซ่ตรวนขั้นเซ ซียนเทพได้หนึ่งชิ้นแล้ว
ร่างของผู้คุ้มกันสั่นเทิ้มเมื่อได้ยินหนานกงเสวียนเฮ่อตวาดใส่ตน เป็นอาการที่แสดงให้เห็นชัดเจนว่าผู้อาวุโสสูงสุดคนนี้น่าสะพรึงกลัวเพียงใด
ตระกูลหนานกงทั้งตระกูลถ
