ูกเขาชิงมาเป็นของตัวเอง เพียงจุดนี้ก็บอกได้แล้วว่าคนคนนี้น่าหวั่นเกรงยิ่งนัก
ผู้คุ้มกันไม่ต้องการเผชิญหน้ากับความเกรี้ยวกราดของหนานกงเสวียนเฮ่อแม้แต่น้อย ทว่า…
“ที่แห่งนั้นเป็นร้านอาหารเล็กๆ… ผู้อาวุโสลำดับสองเสวียนอิงหายตัวไปในร้านแห่งนั้น เราพบศพของทุกคนที่นั่นยกเว้นเขาแค่เพียงคนเดียว”
ผู้คุ้มกันกล่าวตัวสั่นเทา
ร้านอาหารเล็กๆ หรือ
หนานกงเสวียนเฮ่อพยายามกดข่มความโกรธขณะปรายตามองผู้คุ้มกัน
ร้านอาหารเล็กๆ ที่หมอนี่พูดหมายถึงเรื่องบ้าเรื่องบออะไรกัน
ในเมืองหมอกนภาแห่งนี้ยังมีสิ่งที่เรียกว่าร้านอาหารอยู่อีกหรือ
เป็นไปไม่ได้ ต่อให้ยังมีร้านอาหารอยู่ในเมืองหมอกนภาจริงๆ ร้านแห่งนั้นย่อมจวนเจียนจะเจ๊งแหล่มิเจ๊งแหล่ ร้านอาหารจะยังเปิดกิจการในเมืองหมอกนภาซึ่งขายโอสถอดอาหารหลากรสที่ตระกู ลหนานกงเป็นคนคิดค้นกันทั้งบ้านทั้งเมืองได้อย่างไร
มิหนำซ้ำร้านอาหารดังกล่าวยังอาจหาญปกป้องอาชญากรที่ตระกูลหนานกงออกตามล่าอีก
เป็นเรื่องที่อภัยให้ไม่ได้เด็ดขาด
ไฟความเดือดดาลแผ่พุ่งออกมาพร้อมๆ กับพลังรัศมีที่กระจายไปทั่วบริเวณ พลังแห่งจักรวาลจากร่างของหนานกงเสวียนเฮ่อขยายไปทั่วห้อง
หนานกงเสวียนเฮ่อเป็นยอดฝีมือที่สา