“นี่ซี่โครงเปรี้ยวหวานที่สั่ง กินให้อร่อย”
เสียงเบาของปู้ฟางดึงพ่อครัวเงาจากโลกแห่งมโนภาพของต้นอ่อนกลับสู่โลกแห่งความเป็นจริง ชายชราหันกลับมามองปู้ฟาง สีหน้าหนักอึ้งครุ่นคิด
เขาลุกขึ้นยืนแล้วเพ่งไปที่ต้นอ่อนตรงหน้าด้วยสายตาลังเล ดูเหมือนว่ากำลังต่อสู้กันเองภายในจิตใจอยู่
ต้นตื่นรู้ทางห้าสายนี้เป็นสิ่งที่ดึงดูดขั้นนักพรตยุทธการระดับเจ็ดได้อย่างอยู่หมัด ไม่มีขั้นนักพรตยุทธการคนใดสามารถต้านทานพลังของต้นไม้ชนิดนี้ได้ หลังจากที่มันออกผล ผลของมันจะช่วยให้ผู้ฝึกตนขั้นนักพรตยุทธการสามารถบรรลุขั้นปราณขึ้นไปเป็นผู้ฝึกตนระดับแปดขั้นเทพแห่งสงครามได้
แม้แต่ขั้นเทพแห่งสงครามที่มีอยู่หยิบมือเองก็อาจไม่สามารถต้านทานความยั่วยวนใจของต้นตื่นรู้ทางห้าสายได้เช่นกัน
“เจ้าเป็นเจ้าของร้านนี้รึ” ชายชรามองปู้ฟางแล้วเอ่ยถาม
ชายหนุ่มพยักหน้าตอบอย่างไม่ยี่หระ
“เจ้ารู้หรือไม่ว่าตนเองกำลังปลูกต้นอะไรอยู่” ชายชราชี้นิ้วไปที่ต้นอ่อนในกระถางดินเผาสีเหลืองน่าเกลียด สีหน้าของเขานิ่งขึงเคร่งขรึม
เมื่อเห็นสีหน้าจริงจังของอีกฝ่าย ปู้ฟางก็อดไม่ได้ที่จะตกใจอยู่ข้างใน
“ไม่รู้” ชายหนุ่มส่ายหน้า เขาไม่รู้จริงๆ ว่าตนเองกำลังปลูกเมล็ดที่จะโตขึ้นมาเป็นอะไร แต่ดูเหมือนชายแก่คนนี้จะรู้ เช่นนั้นเขาก็ควรลองถามดูเสียหน่อย
“เจ้าไม่รู้เช่นนั้นรึ แล้วจะเข้าร่วมงานสมโภชร้อยครอบครัวเพื่อชิงเมล็ดนี้มาเพื่ออะไรกัน” มุมปากของชายชรากระตุกอย่
