ความจริงแล้วเจ้ารู่เก๋อเป็นคนไม่ค่อยโอ้อวด เขาไม่เคยเที่ยวป่าวประกาศบอกใครต่อใครว่าตนเองเป็นบุตรชายของเสนาบดีฝ่ายซ้าย เนื่องจากไม่ต้องการเติบใหญ่ภายใต้ร่มเงาความสำเร็จของบิดา
หรือจะพูดให้ถูกคือ เจ้ารู่เก๋อนั้นไม่ได้เป็นพวกเสเพลเหมือนซุนฉีเซี่ยง เขาเป็นคนยึดมั่นถือมั่นในอุดมการณ์ตน ชายหนุ่มคาดหวังว่าสักวันหนึ่งเมื่อมีคนพูดชื่อของเขา คนเหล่านั้นจะนึกถึงตัวตนที่เขาเป็นจริงๆ ไม่ใช่ในฐานะที่เขาเป็นบุตรชายของเสนาบดีฝ่ายซ้าย
ทั้งหมดคือเหตุผลที่ทำให้เจ้ารู่เก๋อร่ำเรียนศาสตร์การป้องกันตัวตั้งแต่อายุห้าขวบ เรียนวิเคราะห์บทกลอนและวรรณกรรมตอนอายุเก้าขวบ และคุ้นชินกับปรัชญาแห่งร้อยปราชญ์ หลากสำนักตอนอายุสิบห้า เจ้ารู่เก๋อใฝ่ฝันอยากเป็นกุนซือมือหนึ่งด้านยุทธวิธี จึงต้องศึกษาหาความรู้ในทุกๆ ด้านให้เพียงพอ
แม้ในช่วงหลายปีมานี้ชายหนุ่มจะยังไม่ประสบความสำเร็จมากนัก แต่ความพยายามของเขาก็จัดว่าไม่ได้สูญเปล่า เพราะอย่างน้อยชื่อของเขาก็ทำให้หลายคนในนครหลวงหวาดกลัวได้
เจ้าอ้วนจินเป็นหนึ่งในกลุ่มคนที่เกรงกลัวเขา ด้วยความที่ตัวเจ้าอ้วนจินเป็นเจ้าของเหมืองผลึก จึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องทำงานร่วมกับคนของทางการมากมาย ตัวเขาจึงรู้เรื่องต่างๆ มากกว่าคนอื่น เช่น เขารู้ความจริงที่ว่าเจ้ารู่เก๋อเป็นคนวางแผนฆ่าผู้ฝึกตนขั้นราชันยุทธการของสำนักหนึ่ง
เจ้าอ้วนจินรู้ดีว่าเจ้ารู่เก๋อเป็นคนมุทะลุ ระแวดระวัง ยึดมั่นถือ
