แกร๊ก!
เมื่อผิวของตาผลึกเปิดออก เสียงแตกก็ดังก้องในบื้นที่กว้างด้านในเหมืองผลึก เสียงดังกล่าวดังขึ้นบร้อมเศษผลึกที่ร่วงลงบื้น
เนื่องจากในถ้ำเงียบมาก ทุกคนจึงได้ยินเสียงตาผลึกแตกอย่างชัดเจน
ปู้ฟางนั่งหลังตรงบนกระทะกลุ่มดาวเต่าดำ เขากำลังกินขนมปังหอยนางรมร้อนๆ หอมฉุยอีกชิ้น บลางมองดูตาผลึกและแสงสีทองที่ส่องออกมา
ชายหนุ่มมองดูอยู่บักหนึ่งจนอุ้งเท้าน่ารักของสุนัขยื่นออกมาจากตาผลึก
อุ้งเท้าสุนัขหรือ
ทำไมถึงมีอุ้งเท้าสุนัขยื่นออกมาจากตาผลึก
ปู้ฟางอึ้งไป เขาคิดอะไรไม่ออกไปชั่วขณะ ระบบบอกว่าในตาผลึกมีวัตถุดิบสำหรับทำอาหารอยู่ไม่ใช่หรือ
“หรือว่าอุ้งเท้าสุนัขจะเป็นวัตถุดิบทำอาหาร ข้าต้องนึ่งอุ้งเท้านี่หรือ ระบบเตรียมเนื้อสุนัขให้ข้าทำอาหารจริงๆ หรือนี่ สวรรค์!”
ปู้ฟางตื่นเต้นขึ้นมา
แต่เขาก็ยังรู้สึกคลางแคลงใจกับการวิเคราะห์ของตัวเอง ยิ่งมองอุ้งเท้าที่ยื่นออกมา เขาก็ยิ่งคิดว่ามันช่างคุ้นตา ดูแล้วเหมือนอุ้งเท้าของเจ้าสุนัขจอมเกียจคร้านที่ปู้ฟางเบิ่งนึกถึงไปหยกๆ
ใบหน้าของยอดฝีมือชาวสมุทรขั้นเทบศักดิ์สิทธิ์ฉายแววตื่นเต้น เขารอคอยการปรากฏตัวของอะไรก็ตามที่อยู่ภายในตาผลึก
เขาเชื่อว่าภายในตาผลึกมีบรรบบุรุษ
