ปู้ฟางคว้ากระทะกลุ่มดาวเต่าดำมาไว้ในมือ พลางผ่อนลมหายใจออกมาเล็กน้อย
ราวกับอากาศหยุดนิ่งอยู่กับที่ ปรมาจารย์อาวุโสที่ยังลอยอยู่กลางอากาศจ้องเขม็งไปที่ปู้ฟาง เขาส่งพลังกดดันน่าหวาดกลัวทับโถมลงมาบนตัวชายหนุ่ม
ส่วนชายชราร่างท้วมที่อยู่ไกลออกไปก็เม้มปากแน่น
ไม่มีใครเคยล่วงรู้ปูมหลังที่แท้จริงของปู้ฟาง เขามีอสูรเวทขั้นเซียนเทพปกป้องอยู่ ทั้งยังมีอุปกรณ์กึ่งเทพ คนเช่นนี้จะเป็นเพียงเจ้าของร้านอาหารแสนธรรมดาในเมืองเล็กๆ ไร้ความสำคัญได้อย่างไร ชายหนุ่มต้องมีกลุ่มอำนาจใหญ่ที่ทรงอิทธิพลหนุนหลังอยู่แน่นอน
ชายชราร่างท้วมที่เป็นผู้ฝึกตนจากสำนักเจดีย์นภากระจ่างแห่งดินแดนแสนภูผาก็ถือเป็นกลุ่มอำนาจที่แข็งแกร่งในดินแดนทางใต้ แต่เขากลับไม่เคยได้ยินชื่อปู้ฟางมาก่อน ครั้งแรกที่ชายชราได้ยินชื่อแซ่ของปู้ฟางคือตอนที่ศิษย์ของเขาเอ่ยชมอาหารฝีมือชายหนุ่มไม่ขาดปาก
ช่างเป็นคนที่ลึกลับเสียจริง… แปลกประหลาดอะไรเช่นนี้
“ฮึ… ไม่ว่าเจ้าจะเป็นใครหรือมีผู้ใดอยู่เบื้องหลัง หากยังเสนอหน้ามาขวางทางการฟื้นคืนของลัทธิอสุรา อย่างไรก็ต้องตาย!”
ปรมาจารย์อาวุโสเงียบไปสักพัก ดวงตาหม่นแสงลง แต่สุดท้ายก็เอ่ยปากส่งเสียงข่มขู่ออกมา
เขาไม่รู้
