ปู้ฟางคิดไม่ถึงว่าคนพวกนั้นจะบ้าคลั่งได้ถึงเพียงนี้
เรือวิญญาณของเขาแล่นแหวกทะเลไปอย่างรวดเร็ว ผืนน้ำแตกกระจายละอองน้ำสาดกระเซ็นขึ้นฟ้า
บรรดายอดฝีมือจ้องปู้ฟางไม่วางตาพลางไล่ล่าอย่างไม่ลดละ ความอับอายที่เพิ่งพบเจอทำให้พวกเขาเดือดดาล ทุกคนรู้สึกขายขี้หน้าที่ปล่อยให้ผู้ฝึกตนระดับเก้าขั้นเซียนเทพฉกสมบัติที มองข้ามไปได้
ดังนั้นทั้งหมดจึงใช้พลังปราณเที่ยงแท้เร่งความเร็วของเรือ หวังจะชิงตาผลึกที่ปู้ฟางครอบครอง
แม้จะใช้หัวแม่เท้าคิด เหล่ายอดฝีมือยังเดาได้ว่าตาผลึกที่ปู้ฟางได้ไปต้องไม่ธรรมดาแน่ เมื่อตาผลึกสองในสามชิ้นไร้ประโยชน์ ก็ยิ่งชัดเจนว่าแก่นผลึกทั้งหมดในเหมืองต่างมารวมกัน นในตาผลึกชิ้นสุดท้าย
และมันต้องเป็นสมบัติที่เหล่ายอดฝีมือขั้นเทพศักดิ์สิทธิ์อยากครอบครองแน่ๆ
“หยุดเดี๋ยวนี้! ทิ้งตาผลึกไว้ แล้วเราจะไว้ชีวิตเจ้า”
เสียงโวยวายดังก้องไปในอากาศ ตามติดด้วยแสงแปลบปลาบของพลังปราณเที่ยงแท้ที่ปล่อยรัศมีน่าเกรงขามออกมาขณะไล่ล่าไม่หยุดยั้ง
สีหน้าของปู้ฟางยังไร้อารมณ์ความรู้สึก หางตาของเขาสังเกตเห็นพลังปราณที่วูบวาบออกมา จึงเพิ่มพลังปราณเที่ยงแท้เล็กน้อยเพื่อเร่งความเร็วของเรือวิญญาณ
ปู้ฟางอาศัยจังหวะที่คลื่น
