เนื้อส่วนกระดูกสันหลังของหมูวิญญาณเพลิงอัสนีถูกเสียบด้วยกิ่งไม้สายพันธุ์อะไรก็ไม่ทราบได้ และกำลังถูกย่างอยู่บนกองไฟ ทันทีที่อุณหภูมิเพิ่มสูงขึ้น กิ่งไม้นั้นก็ปล่อยกลิ่นหอมน่าหลงใหลออกมา กลิ่นหอมจากไม้เหมือนกลิ่นผลไม้สดใหม่น่ากินตัดกับกลิ่นเนื้ออย่างสิ้นเชิง
สีชมพูสวยเริ่มปรากฏขึ้นบนผิวเนื้อที่กำลังย่างอยู่บนกองไฟ ตามมาด้วยน้ำมันที่ค่อยๆ ซึมออกจากเนื้อ พร้อมด้วยกระแสไฟฟ้าที่กระเด็นกระดอนออกจากผิวเนื้อเป็นพักๆ
ปู้ฟางหมุนเนื้อให้สุกโดยรอบด้วยความร้อนเท่ากัน ถือเป็นอีกหนึ่งในบททดสอบความสามารถของพ่อครัวในการควบคุมไฟ การย่างเนื้อเสียบไม้นั้นดูเป็นสิ่งที่ทำง่าย แต่ในความเป็นจริงแล้วมีจุดเล็กๆ มากมายที่ต้องเอาใจใส่
ด้วยความที่เนื้อนี้เป็นเนื้อของหมูวิญญาณเพลิงอัสนีระดับหก ความจริงแล้วไฟไม่สามารถทำอะไรมันได้ ด้วยเหตุนี้ปู้ฟางจึงต้องปล่อยพลังปราณเที่ยงแท้ลงไปในไฟตลอดเวลา ถือเป็นอีกหนึ่งในกระบวนการทำอาหารด้วยพลังปราณเที่ยงแท้
ยิ่งย่างนานเท่าไร กลิ่นของเนื้อที่ลอยออกจากเตาก็ยิ่งอบอวลไปทั่วป่าหินมากเท่านั้น
ถังอิ่นและลู่เซียวเซียวกลืนน้ำลายพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย ดวงตาหันไปจ้องที่เนื้ออย่างควบคุมไม่ได้ เนื้อสีชมพูสวยวิบวับด้วยมันที่ซึมออกมา ดูน่าดึงดูดใจเป็นอย่างมาก
“หอมมาก!” ถังอิ่นอดอุทานออกมาไม่ได้ กลิ่นเนื้อนั้นดูพอดี ไม่เลี่ยนจนเกินไป และผสมผสานกับกลิ่นผลไม้อ่อนๆ ทำให้เขารู้สึกเหมือนได้ขึ้
