นไปวิ่งเล่นอยู่บนสวรรค์
ลู่เซียวเซียวเองก็กำลังมองเนื้อย่างเช่นกัน ดวงตาของนางจับจ้องไม่วางตา หลังจากที่ใช้ชีวิตฝึกปราณอยู่ในสำนักความลับแห่งสวรรค์มาตลอดชีวิต ใครกันเล่าจะต้านทานกลิ่นหอมนี้ได้
ภายในสำนักนี้ ใครก็ตามที่มีปราณตั้งแต่ระดับห้าขั้นราชันยุทธการขึ้นไปจะเลือกอดอาหารโดยสมัครใจ ความจำเป็นในการกินอาหารนั้นน้อยมาก
ปู้ฟางหมุนเนื้อด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ ขณะที่น้ำมันค่อยๆ ซึมออกจากเนื้อย่าง ชายหนุ่มก็โรยเครื่องปรุงรสลงไป ทำให้กลิ่นของเนื้อย่างหอมหวนชวนกินมากขึ้นไปอีก
เขาเอาเนื้อสองไม้ลงจากไฟแล้วยื่นให้ถังอิ่นและลู่เซียวเซียว ก่อนทำท่าเชื้อเชิญให้กิน
“เนื้อย่างสูตรลับของตระกูลปู้ กินให้อร่อย” ชายหนุ่มพูดหน้าตาย
ถังอิ่นและลู่เซียวเซียวแทบน้ำลายไหลย้อย ยิ่งได้ดมกลิ่นเนื้อย่างใกล้ๆ ก็ยิ่งรู้สึกท้องไส้ปั่นป่วนด้วยความหิวจนแทบทนไม่ไหว
“ขอบพระคุณขอรับ ศิษย์พี่” ถังอิ่นเป็นชายที่มีวินัยมาก เขาขอบคุณปู้ฟางก่อนกัดเนื้อย่างเข้าไปหนึ่งคำ
แม้ลู่เซียวเซียวจะเป็นสตรี แต่มารยาทบนโต๊ะอาหารของนางไม่ได้ดีเท่าถังอิ่น ตอนที่ชายหนุ่มในชุดเขียวกินเนื้อเข้าไปคำแรกนั้น ปากของลู่เซียวเซียวก็เต็มไปด้วยเนื้อแล้ว
“โอ๊ย โอ๊ย… ร้อน! ร้อน!” ลู่เซียวเซียวแก้มตุ่ยเพราะมีอาหารเต็มปาก ดวงตาเบิกกว้าง นางกำกิ่งไม้เสียบเนื้อเอาไว้แน่นด้วยมือข้างหนึ่ง อีกข้างพัดแก้มตนเองให้หายร้อน
ถังอิ่นกัดเนื้อคำแรกเข้าไป ทันทีที่ฟันสัม
