่นหอมฟุ้งก็กระจายไปทั่วลานแข่งขัน
กลิ่นนี้หอมมากก็จริง… แต่เมื่อเทียบกับขนมปังหอยนางรมแล้ว ความหอมของมันยังด้อยกว่า และไม่ส่งผลกระทบใดๆ ต่อเหล่านักเล่นแร่แปรธาตุเลย
เมื่อผู้ชมสูดดมกลิ่นหอมที่ลอยฟุ้งอยู่ในอากาศ พวกเขาก็มั่นใจว่าปู้ฟางคงจนปัญญาแล้ว เขาไม่สามารถแสดงอภินิหารของตัวเองได้อีก
นักเล่นแร่แปรธาตุจำนวนมากต่างสูดดมกลิ่นหอมในอากาศด้วยเช่นกัน แต่กลิ่นนี้ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อสมาธิของพวกเขาแม้แต่น้อย พวกเขาจึงคิดเย้ยหยันปู้ฟาง
สุดท้ายแล้วคนคนนี้ก็เป็นแค่พ่อครัวที่ทำเรื่องแปลกๆ เล็กๆ น้อยๆ คนหนึ่งก็เท่านั้น
มีเพียงคนเดียวที่รู้ว่าปู้ฟางกำลังทำอะไรอยู่… เขาคนนั้นคือกรรมการที่ซวยซ้ำซวยซ้อนถึงสองครั้งนั่นเอง
ในเวลาไม่นาน ปู้ฟางก็เขย่ากระทะเล็กน้อย คลื่นอากาศร้อนๆ แผ่ออกมาด้านนอก เนื้อปูผัดสีแดงสดที่ปู้ฟางตักออกมาจากกระทะดูราวกับยังคงสั่นเทาอยู่ หลังจากนั้นชายหนุ่มก็เทมันลงบนปูแดงที่เพิ่งออกมาจากหม้อนึ่ง
วืด!
ไอร้อนที่ลอยไปทั่วบริเวณส่งเสียงดังเปาะแปะขึ้น
ปู้ฟางมีท่าทีสงบนิ่งอย่างมาก ชายหนุ่มเพียงแค่ดีดนิ้ว มีดทำครัวกระดูกมังกรทองก็ปรากฏขึ้นในมือ ขณะที่ปู้ฟางกำลังแสดงทักษะการใช้มีดอันยอดเยี่ยม มีดเล่
