า อาทิ มีดทำครัวกระดูกมังกรทอง ชามกระเบื้องสีเขียว และอุปกรณ์อื่นๆ
กรรมการคนนั้นจ้องปู้ฟางตาเขม็ง เมื่อเขาเห็นอุปกรณ์ทุกอย่างที่วางอยู่บนแท่นของปู้ฟาง เขาก็สูดลมหายใจเย็นเฉียบเข้าปอด
เป็นไปตามคาด… เขากำลังจะทำอาหารอีกจาน
และเมื่อกรรมการเห็นไหดินเผาที่อยู่ในมือของปู้ฟาง รูจมูกของเขาก็บานออกพร้อมดวงตาที่เบิกโพลงขึ้นทันที
“ความไว้เนื้อเชื่อใจระหว่างคนเรามันหายไปไหนกันหมด เจ้าสัญญาแล้วไม่ใช่หรือว่าจะไม่ทำเต้าหู้เหม็นอีก แล้วทำไมข้าถึงรู้สึกว่าไหดินเผาใบนี้จึงดูคุ้นตายิ่งนัก”
กรรมการคนนั้นดูกระวนกระวายเล็กน้อยขณะเดินไปหาปู้ฟาง
“ผู้เข้าแข่งขัน พวกเราตกลงกันแล้วไม่ใช่หรือว่าเจ้าจะไม่ทำเต้าหู้เหม็นในการแข่งขันรอบนี้อีก” กรรมการสูดลมหายใจเข้าลึกขณะที่พูด
ปู้ฟางตะลึงงันกับคำพูดของกรรมการ เขามองดูอีกฝ่ายด้วยสีหน้าแปลกประหลาด
“ข้าเข้าใจดี และครั้งนี้ข้าก็ไม่ได้คิดจะทำเต้าหู้เหม็นแต่อย่างใด” ปู้ฟางมองกรรมการอย่างสับสนขณะตอบคำถาม เขาโบกมือเพื่อเปิดไหดินเผา และมันก็ไม่ได้มีกลิ่นเหม็นโชยออกมาแต่อย่างใด
กรรมการทำจมูกฟุดฟิดเล็กน้อยขณะดมกลิ่น หลังจากแน่ใจแล้วว่าในอากาศไม่มีกลิ่นเหม็นคละคลุ้ง เขาก็สงบจิตสงบใจลง
ต่อมา
