ทันทีที่ไหใบนั้นเปิดออก กลิ่นเหม็นก็พุ่งออกมาปะทะใบหน้าของกรรมการ กลิ่นนั้นทะลวงเข้าไปในรูจมูกของเขา ทำให้สีหน้าของกรรมการที่ก่อนหน้านี้เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นชะงักไป
ทันใดนั้นใบหน้าของกรรมการก็เปลี่ยนจากสีขาวเหลืองเป็นสีม่วงทันที และในที่สุดมันก็เปลี่ยนเป็นสีดำ เขามีความรู้สึกว่าอยากอาเจียนออกมา
นี่มันกลิ่นอะไรกัน กรรมการที่ใบหน้าเต็มไปด้วยความทุกข์ตรมอ้าปากขึ้น เขาเบิกตากว้าง ถอยหลังไปหลายก้าวก่อนที่จะทรุดตัวลงก้นจ้ำเบ้ากับพื้น
ปู้ฟางยกมุมปากขึ้นขณะมองกรรมการคนนั้น เขาหยิบเต้าหู้เหม็นจำนวนมากออกมาจากไหอย่างสบายใจ
กลิ่นเหม็นรุนแรงพุ่งออกมาจากเต้าหู้เหม็นขณะที่น้ำหมักสีดำสนิทไหลเยิ้มลงมา กลิ่นเหม็นเริ่มลอยฟุ้งไปในอากาศแล้วโชยออกไปไกลขึ้นเรื่อยๆ
ในที่สุดกรรมการก็เข้าใจว่าเหตุใดปู้ฟางจึงถามตนเช่นนั้น… ทำไมข้าถึงไม่ถอยห่างจากคนผู้นี้ ข้าจะรู้ได้อย่างไรว่าไหดินเผาใบนั้นบรรจุวัตถุอันตรายเช่นนี้อยู่
สิ่งที่อยู่ในไหดินเผานั่นคืออะไรกันแน่ อึเช่นนั้นหรือ
ในเวลาเดียวกัน คนสี่ห้าคนที่อยู่นอกลานแข่งขันต่างก็เบิกตาโพลงทันทีที่สังเกตเห็นไหดินเผาในมือของปู้ฟาง
มันคือไหดินเผาใบนั้น… ไหที่มีกลิ่น
