ายผู้นั้นแล้วเอ่ยถามด้วยความสงสัย
หา?
“เจ้าหมายความว่าอย่างไรกัน ทำไมข้าต้องถอยห่างจากเจ้าด้วย อย่าแม้แต่จะคิดใช้เล่ห์เหลี่ยมใดๆ ข้าจะจับตาดูทุกการเคลื่อนไหวของเจ้า” กรรมการพูดกับปู้ฟาง
จะจับตาดูทุกการเคลื่อนไหวของข้าหรือ
ปู้ฟางอดไม่ได้ที่จะยกมุมปากขึ้นเมื่อได้ยินกรรมการพูดเช่นนั้น ‘ก็ได้… ตราบใดที่เจ้าไม่ถือสา ข้าแค่หวังว่าสุดท้ายแล้วเจ้าจะไม่ร้องไห้ออกมาก็พอ…’
ปู้ฟางมองกรรมการคนนั้นราวกับว่าอีกฝ่ายเป็นคนโง่เขลา ขณะที่พลังปราณเที่ยงแท้ปรากฏขึ้นบนฝ่ามือของเขา ปู้ฟางก็ยกมือขึ้นมาตบไหดินเผาใบนั้น
เปรี้ยง…
เกิดเสียงดังกังวานไปทั่ว สายตาของกรรมการที่ยืนเอามือไพล่หลังอยู่ตรงหน้าแท่นสัมฤทธิ์ของปู้ฟางกำลังจับจ้องไหดินเผาใบนั้น ดวงตาของเขาเป็นประกายขึ้นเมื่อปู้ฟางตบฝาไห
เด็กหนุ่มคนนี้คิดจะใช้ของที่อยู่ในไหใบนี้หรือ
กรรมการยื่นคอเข้าไปใกล้ เพราะต้องการจะเห็นของที่อยู่ในไห เขาอยากรู้ว่ามีอะไรอยู่ภายในนั้น
ตอนที่เสียงเปิดดังขึ้น ฝาของไหก็กระเด็นไปบนฟ้า
กรรมการที่ยื่นคอเข้ามาหยุดชะงักอยู่กับที่ สีหน้าที่ดูอยากรู้อยากเห็นของเขาหายวับไปทันที
มีกลิ่นบางอย่างโชยออกมาจากไหดินเผาใบนั้น และทันใดนั้นเอง กลิ่นนั้นก็พ
