ที่เหล่านักเล่นแร่แปรธาตุกำลังเล่นกับเปลวไฟของตนเอง พวกเขาก็รู้สึกภาคภูมิใจและหยิ่งผยองอย่างมาก พวกเขาสัมผัสได้ถึงแววตาอิจฉาจากบรรดาหมอที่มองดูอยู่ จึงโบกมือแล้วโยนเพลิงสังเคราะห์ของตนเองลงในหม้อหลอมโอสถ ซึ่งทำให้อุณหภูมิของลานแข่งขันพุ่งสูงขึ้นอย่างมาก
นักเล่นแร่แปรธาตุทุกคนต่างมีสีหน้าเย้ยหยันขณะมองดูเหล่าหมอและปรมาจารย์ด้านยาพิษ เมื่อเทียบกับคนสองกลุ่มนั้นแล้ว พวกเขาก็มีความเหนือชั้นกว่าโดยกำเนิด
พวกหมอและปรมาจารย์ด้านยาพิษมีสีหน้าบึ้งตึงแล้วหันหน้ากลับมาอย่างขุ่นเคือง
ทันใดนั้นพวกเขาก็นึกถึงสิ่งมีชีวิตที่ต้อยต่ำที่สุดที่อยู่ตรงนี้ขึ้นมาได้ นั่นก็คือเด็กหนุ่มที่มาแข่งขันพร้อมถือป้ายร้าน
แม้ว่าเปลวไฟของพวกเขาจะเอาชนะนักเล่นแร่แปรธาตุไม่ได้ แต่พวกเขาจะพ่ายแพ้ให้กับพ่อครัวได้อย่างไรกันเล่า
พวกเขาต่างหันหน้าไปมองปู้ฟาง
พรึ่บ!
จู่ๆ เปลวไฟสีทองก็เจิดจ้าขึ้นจนทำให้ทุกคนแทบจะตาบอด
ปู้ฟางอ้าปากพ่นเปลวไฟสีทองออกมา
ขณะที่เปลวไฟพุ่งออกมานั้น มันดูราวกับเป็นดวงอาทิตย์ที่ส่องแสงเจิดจ้าเปล่งแสงสว่างระยิบระยับ
ดูเหมือนว่าจะมีเสียงอสูรเวทคำรามแผ่วเบาออกมาจากเปลวไฟนั้น รวมถึงมีอสูรเวทจำนวนนับไม่ถ้วนวิ่งกรูกันเข้ามา
