ล่ายอดฝีมือหลายคนในชุดคลุมสีขาวของนักเล่นแร่แปรธาตุก้าวออกมาจากเรือลำนั้น
…
ต้วนอวิ๋นที่ผมสีเทาปลิวไสวไปตามแรงลมหายใจเข้าลึกอย่างอดไม่ได้ ขณะเดินออกจากเรือรบของเมืองโอสถนภา
เขาต้องรักษาตำแหน่งสิบอันดับแรกของงานประลองหัตถ์เวทครั้งนี้ให้ได้
หลังจากที่ต้วนอวิ๋นกลับมาจากดินแดนทางใต้ เขาก็เก็บตัวฝึกฝนทักษะการเล่นแร่แปรธาตุของตนเอง เขาถูกกระตุ้นจากสิ่งที่ได้พบเห็นและผู้คนที่ได้พบเจอระหว่างการเดินทาง อาหารในร้านอาหารแห่งหนึ่งมีสรรพคุณดีงามกว่าโอสถทิพย์ แล้วนักเล่นแร่แปรธาตุอย่างเขาจะยอมรับความจริงที่โหดร้ายเช่นนี้ได้อย่างไร
หากนักเล่นแร่แปรธาตุไม่สามารถเอาชนะพ่อครัวได้ แล้วเขาจะประกาศตัวว่าตนเองมีอาชีพที่สูงส่งที่สุดในทวีปมังกรซ่อนเร้นได้อย่างไร
“ต้วนอวิ๋น เจ้าต้องทำให้ดีที่สุดในงานประลองครั้งนี้ จากทักษะของเจ้าในตอนนี้ มันไม่ใช่เรื่องยากเลยที่เจ้าจะคว้าห้าสิบอันดับแรกได้”
ชายชราคนหนึ่งเดินลงจากเรือลำเดียวกันแล้วตบไหล่ของต้วนอวิ๋นพร้อมพูดกับเขาด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม
ต้วนอวิ๋นหันหน้ามองชายชราด้วยความเคารพ คนคนนี้คืออาจารย์ของเขา ผู้เป็นหนึ่งในอาจารย์ด้านการเล่นแร่แปรธาตุซึ่งเป็นที่เคารพนับถือของเมืองโ
