ุติธรรมนัก คู่แข่งของเจ้าอาจจะเป็นปรมาจารย์ด้านยาพิษหรืออาจเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุก็ได้ ดังนั้นเจ้าต้องพยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อที่จะไม่ถูกคัดออกเร็วเกินไป” พอหนานกงอู๋เชวียหยิบแผ่นป้ายหมายเลขของตัวเองเสร็จ เขาก็กล่าวเตือนชายหนุ่มก่อนจะจากไป
ปู้ฟางพยักหน้าให้อีกฝ่าย
หมายเลขของลานแข่งขันที่ระบุไว้บนแผ่นป้ายของปู้ฟางคือหมายเลขแปด ซึ่งตั้งอยู่ตรงมุมของจัตุรัสและอยู่ไกลออกไป แต่ปู้ฟางก็ไม่ได้ใส่ใจนัก
ในขณะที่หนานกงอู๋เชวียได้ลานแข่งขันหมายเลขสามซึ่งอยู่ตรงกลาง ส่วนหนานกงหวั่นนั้นได้ลานแข่งขันหมายเลขหก
พวกเขาทั้งสามคนแยกย้ายไปอยู่ในลานแข่งขันที่แตกต่างกัน
“หนานกงอู๋เชวีย…เจ้าคนโง่ที่ถือป้ายนั่นคือสหายของเจ้าหรือ แม้แต่คนไร้ค่าเช่นนั้นยังกล้าเข้าร่วมงานประลองด้วย…”
ก่อนที่หนานกงอู๋เชวียจะเดินไปถึงลานแข่งขันหมายเลขสาม เสียงเย้ยหยันก็ดังเข้ามาในโสตประสาทของเขา หนานกงอู๋เชวียหันหน้าไปมอง
คนที่เพิ่งพูดจาเยาะเย้ยเมื่อครู่ คือชายที่มีผิวพรรณขาวเนียนและสวมชุดนักเล่นแร่แปรธาตุ เขาเปล่งรัศมีอันทรงพลังออกมา ใบหน้าเต็มไปด้วยความเหยียดหยัน
“คุณชายสามแห่งตระกูลหลิน เจ้าไม่รู้ถึงทักษะของน้องเขยข้าเลยแม้แต่น้อย… ดังน
