ปราณเที่ยงแท้ก็ปรากฏขึ้นบนฝ่ามือของเขา
ขณะที่เขากำลังจะทำลายประตูเพื่อเข้าไปในร้านอาหารแห่งนี้ จู่ๆ ประตูสัมฤทธิ์ก็เปิดออก
ทั้งถงเหอและหมีซาต่างตกใจเมื่อเห็นว่าประตูสัมฤทธิ์ถูกเปิดกะทันหัน
แต่คนที่ยืนอยู่ตรงทางเข้าร้านกลับไม่ใช่ปู้ฟาง
ถงเหอหรี่ตาลง พลังปราณเที่ยงแท้ของเขาสั่นไหวเมื่อสายตาจับจ้องไปที่หญิงสาวคนหนึ่งซึ่งกำลังยืนอยู่ตรงหน้าเขา นางมีผมสีดำยาวและกำลังมองตรงมาที่เขา
ทำไมจู่ๆ หญิงสาวคนนี้ถึงปรากฏตัวขึ้นได้เล่า แถมนางยังเป็นหญิงสาวที่หน้าตางดงามอย่างมากอีก
สายตาเยือกเย็นดั่งน้ำแข็งของเสี่ยวโยวจับจ้องไปที่ถงเหอ แววตาที่เรียบเฉยของนางทำให้เขารู้สึกขนลุกไปทั้งตัว
“เขาเปลี่ยนใจแล้วหรือ เขาให้พวกเราเข้าไปด้านในใช่หรือไม่”
ถงเหอระงับพลังปราณเที่ยงแท้ของตนเองแล้วเผยรอยยิ้มอบอุ่นบนใบหน้า เขารู้ว่าไม่ควรทำตัวเสียอาการต่อหน้าหญิงสาวที่งดงามเช่นนี้
ตอนนั้นถงเหอลืมหมีซาที่ยืนอยู่ด้านข้างไปสนิท ทันทีที่เสี่ยวโยวปรากฏตัว สีหน้าของหมีซาก็เปลี่ยนไปราวกับกำลังเจอภูตผีก็ไม่ปาน
ใบหน้าของหมีซาซีดเผือด ริมฝีปากสั่นเทา ทันทีที่เห็นเสี่ยวโยว เขาก็รู้สึกราวกับว่ามีสายฟ้าฟาดใส่เขาอย่างจัง
แม้ว่า
