ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย การประชาสัมพันธ์ชื่อร้านอาหารหมอกเมฆาให้ดังไปทั่วทั้งเมืองหมอกนภา… แถมยังต้องทำให้ชาวเมืองรู้จักมัน… ช่างยากเย็นยิ่งนัก มันไม่ใช่เรื่องที่จะทำสำเร็จได้ด้วยการทำเต้าหู้เหม็นหน้าร้านสักนิด
เรื่องนี้ทำให้ปู้จางรู้สึกปวดเศียรเวียนเกล้าอีกครั้ง ร้านอาหารในเมืองหมอกนภามีอยู่น้อยนิด ดังนั้น การจะประชาสัมพันธ์ให้ชื่อของมันเป็นที่รู้จักไปทั่วทั้งเมือง เขาต้องทำให้ร้านแห่งนี้ไม่ด้อยไปกว่าร้านขายโอสถทิพย์ชั้นนำอย่างร้านเมฆาล่องลอย
ภารกิจเช่นนี้เป็นเรื่องที่ยากลำบากอย่างแน่นอน และตอนนี้เขาก็ยังไม่รู้ว่าจะทำให้สำเร็จได้อย่างไร
“เถ้าแก้ปู้ เปิดร้านแล้วหรือ”
เจ้าของร้านขายโอสถทิพย์ที่อยู่ใกล้ร้านอาหารของปู้ฟางมากที่สุดเอ่ยทักทาย หลังจากเห็นว่าเขาเปิดประตูสัมฤทธิ์ออกมา
ปู้ฟางพยักหน้าให้อีกฝ่าย ก่อนจะหมุนตัวแล้วเดินกลับเข้าไปในร้านอาหารของตนเอง
เจ้าของร้านขายโอสถทิพย์หัวเราะเบาๆ ก่อนจะเก็บขวดโอสถทิพย์สีหยกที่จัดวางเอาไว้ แล้วเดินตามผู้คนที่หลั่งไหลเข้าไปในร้านอาหารของปู้ฟางอย่างกระตือรือร้น
แม้ว่าอาหารในร้านอาหารหมอกเมฆาจะมีไม่มาก แต่อาหารไม่กี่อย่างนั้นก็มีรสชาติอร่อยมาก ยิ่งไปกว่านั้น ผู้คนที่ได้กินอาหาร
