กมาจากกระทะ ทุกคนในที่นี้อดสูดหายใจลึกๆ ไม่ได้
ปู้ฟางตักข้าวโลหิตมังกรสีม่วงขึ้นมาใส่จนเต็มชามกระเบื้องเคลือบ ก่อนส่งไปให้หญิงสาวจากยมโลก
นางคว้าชามมาอย่างอดรนทนไม่ได้ก่อนจะยัดข้าวเข้าปาก ไม่ใส่ใจสักนิดว่ามันจะร้อนฉ่าขนาดไหน มารยาทบนโต๊ะอาหารของนางช่างสวนทางกับรูปลักษณ์ภายนอกที่หยิ่งยโสและงามสง่าเสียจริง
“เจ้าหนูปู้ฟาง ไหนอาหารของท่านสุนัขผู้ยิ่งใหญ่เล่า ขอสักชามสิ”
“สหายปู้ ของข้าล่ะ ข้าไม่มีอะไรตกถึงท้องมานานกว่าสามวันสามคืนแล้ว”
ทันทีที่ปู้ฟางละสายตาจากหญิงสาวจากยมโลกที่กำลังเปี่ยมสุข เสียงตะกละตะกลามสองเสียงก็ดังขึ้นจากข้างกายเขา
เสียงทั้งสองนั้นทำเอาปู้ฟางตัวสั่นอย่างไม่ตั้งใจ
