“เจ้า…กินเขาเข้าไปอย่างนั้นหรือ”
หมีซาที่ยืนอยู่ตรงหน้ารอยแยกเบิกตากว้าง เขาจ้องมองฉากดังกล่าวด้วยความหวาดกลัวและไม่อยากเชื่อสายตา เหมือนเพิ่งได้เห็นหนึ่งในสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดในโลกอย่างไรอย่างนั้น
บุรุษกายาโลหิตผู้ที่ทั้งทรงพลังและไร้เทียมทานจนสามารถทำลายโซ่ตรวนขั้นเซียนเทพได้หมดสิ้นห้าชิ้น แถมปลุกพลังของหอคอยอสุราและบรรลุสู่ชั้นวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ได้แล้ว กลับมาถ ถูกสุนัขตัวหนึ่งตบตายแล้วกลืนเข้าไปง่ายๆ เสียได้
มีสุนัขที่น่ากลัวเช่นนี้อยู่บนโลกได้อย่างไรกัน
เจ้าสุนัขนี่มาจากไหนกันแน่
ชั้นกายาศักดิ์สิทธิ์สูงสุด… เทียบเท่าบรรดาผู้ที่ไร้เทียมทานที่สุดในนครอสุราโบราณ ทุกคนที่บรรลุถึงจุดนี้ต่างเป็นยอดฝีมือไร้พ่ายด้วยกันทั้งสิ้น
ตอนนี้… หมีซารู้สึกราวกับว่าไม่ได้กำลังมองสุนัขตัวหนึ่ง แต่เป็นอสุรกายตนหนึ่งต่างหาก
อสุรกายที่เลือกใช้รูปลักษณ์ของสุนัข
สิ่งสำคัญที่สุดคือหอคอยอสุรา… หอคอยอสุราที่ตื่นเต็มที่กลับถูกเจ้าสุนัขซัดพังเป็นเสี่ยงๆ ด้วยการตบเพียงครั้งเดียว
นั่นมันอุปกรณ์เทพเชียวนะ!
อุปกรณ์เทพของนครอสุราโบราณ! ต่อให้ไม่สมบูรณ์ก็ยังทรงพลัง
ร่างทั้งร่างของหมีซาสั่นเทาราวกับใบไม้ต้องลม เขา
