เต่าดำของปู้ฟาง จมูกของนางสูดกลิ่นฟุดฟิดก่อนที่ดวงตาดำสนิทจะลุกวาวขึ้น
ชายหนุ่มเคาะกระทะเบาๆ จนอาหารภายในสั่นไหว ข้าวโลหิตมังกรหอมหวนลอยออกมาจากกระทะก่อนหล่นลงบนชามกระเบื้องเคลือบในมือที่ปู้ฟางเตรียมไว้แล้ว
ทุกอย่างหล่นลงไปในชามอย่างเรียบร้อยเต็มปริ่มพอดิบพอดี
ถึงแม้จะเป็นเพียงข้าวผัดง่ายๆ แต่ก็เปี่ยมไปด้วยพลังสารัตถะ
เพราะปู้ฟางใส่มงกุฎเลือดทั้งชิ้นลงไปในข้าวผัดชามนี้ พลังงานสารัตถะในชามย่อมสูงลิบจนน่ากลัว
หญิงสาวจากยมโลกจ้องชามในมือของปู้ฟางอย่างสนอกสนใจ
ชายหนุ่มโยนชามไปทางหญิงสาวจากยมโลก ชามลอยตรงไปหานางทันที
นางคว้าชามอย่างรวดเร็วก่อนจะสูดกลิ่นหอมที่ลอยออกมาจากชามอย่างกระหาย กลิ่นหอม พลังสารัตถะและพลังปราณจู่โจมรูจมูก ก่อให้เกิดประกายสีชมพูบนใบหน้าซีดเซียวของนาง
นางยื่นลิ้นสีแดงสดออกมาเลียริมฝีปากก่อนจ้องปู้ฟางเขม็ง นางวางไข่ปักษาเพลิงลงแล้วใช้นิ้วมือกำข้าวโลหิตมังกรขึ้นมา จากนั้นก็กลืนข้าวลงไปคำแล้วคำเล่า
“เจ้าดำ ข้าเอาไข่ฟองนี้ไปได้หรือไม่”
ปู้ฟางลูบขนสะอาดเอี่ยมของเจ้าดำขณะถาม
“เอาไปได้” ดวงตาของท่านสุนัขผู้ยิ่งใหญ่เป็นประกาย มุมปากของมันยกขึ้นขณะกล่าวตอบปู้ฟาง
หืม?
ปู้ฟางถึงกับฉงนเมื่อไ
