ม่ใช่มนุษย์ด้วยซ้ำไป
เจ้าดำมีความรู้และประสบการณ์มากมาก มันเห็นความแปลกประหลาดของบุรุษกายาโลหิตได้ตั้งแต่แรก คนคนนี้น่าจะเป็นร่างอวตารของวิญญาณหอคอยอสุราหลังจากดูดซับแก่นวิญญาณเข้าไปสองดวง
หลังจากที่เจ้าดำตบต้วนหลิงจนตาย ส่วนหนึ่งของวิญญาณเขาก็ถูกหอคอยสีดำกลืนกินเข้าไป หอคอยนั่นน่าจะเป็นหอคอยอสุรา
แกรก…
ขณะที่รอยแตกกำลังเริ่มสมานตัว ลำแสงนับไม่ถ้วนก็ส่องออกมาจากหอคอยอสุราแล้วหลอมรวมกันเป็นชุดเกราะสีแดงส่องประกายบนร่างของบุรุษกายาโลหิต
ชุดเกราะนี้ทำให้ร่างของบุรุษกายาโลหิตดูสูงขึ้นและเหยียดตรงขึ้นกว่าเดิม
“ไอ้หมาบัดซบ! ตายเสีย!”
บุรุษกายาโลหิตจ้องเจ้าดำขณะที่พลังกดดันมหาศาลจากกายของเขาพวยพุ่งออกมา วิญญาณของเขาปลดปล่อยพลังรุนแรงที่ผันผวนไม่หยุด ทำเอาโซ่บนหลังสะบัดอย่างบ้าคลั่งส่งเสียงเคล้งๆ ไม่ขาดสาย
ฟึ่บ!!
แสงสีแดงฉานส่องประกาย ขณะที่บุรุษกายาโลหิตในชุดเกราะมาปรากฏอยู่เบื้องหน้าเจ้าดำ
เขาเหวี่ยงกำปั้นใส่ กำปั้นดังกล่าวมีพลังมากล้นอยู่ภายใน กระทั่งอากาศที่ถูกกระแทกใส่ก็แทบแหลกสลาย
“โฮ่ เจ้าเร็วขึ้นนะนี่”
ท่านสุนัขผู้ยิ่งใหญ่กลอกตาก่อนจะส่งเสียงออกมาด้วยความประหลาดใจ สายลมหวีดหวิวที่เกิดจากก
