นัขอ้วนนี่ได้ มันทำให้เขาทุกข์ทนอย่างยิ่ง เขาผู้ที่กำราบมาทั้งดินแดนเร้นลับ ทะเลเมฆาโดยไม่เคยพ่ายแพ้ให้ใคร สุดท้ายต้องมาพ่ายให้กับสุนัขตัวหนึ่งอย่างสุดจะคาดเดา
เขาจะยอมรับง่ายๆ ได้อย่างไรกัน
โชคยังดีที่เขามีไพ่ตายใบสุดท้ายอยู่
บุรุษกายาโลหิตหมายจะเอาชีวิตสุนัขตัวนี้ จากนั้นก็ควักเนื้ออวบอ้วนของมันออกมากินทีละชิ้น
หอคอยอสุรา…จงตื่นขึ้น!
เลือดมากมายมารวมตัวกันบนฝ่ามือของบุรุษกายาโลหิต ก่อนจะกลายเป็นลูกประคำโลหิตสีแดงฉาน
ลูกประคำนี้เต็มเปี่ยมไปด้วยพลังงานชั่วช้า
ดวงตาเยือกเย็นของบุรุษกายาโลหิตเปี่ยมล้นด้วยจิตสังหาร และตอนนี้สายตาของเขาก็จับจ้องไปยังเจ้าดำและปู้ฟาง
อึดใจต่อมา บุรุษกายาโลหิตก็ซัดลูกประคำโลหิตเข้าที่ตีนหอคอย
จู่ๆ เสียงเหมือนบางอย่างฉีกขาดก็ดังขึ้น เลือดไหลทะลักออกมาจากประคำโลหิต ดูเหมือนว่าประคำโลหิตจะฉีก ส่งผลให้เลือดปริมาณมหาศาลที่อยู่ภายในไหลออกมาด้านนอก
เส้นสายสีแดงฉานอาบไปด้วยเลือดซึ่งมีกลิ่นอายลึกลับเริ่มหมุนพันฐานของหอคอย
ไม่นานหลังจากนั้น เลือดทั้งหมดก็ไหลเข้าไปในหอคอย
ลวดลายสีแดงที่ล้อมรอบผนังล่องหนของหอคอยดูเหมือนจะตื่นขึ้น มันส่งพลังกดดันมหาศาลออกมาภายนอกทันใด
หอคอยอสุร
