ับไม่เดินไป ทางไปนรกตีบตันแต่ก็ยังฝ่าเข้ามา… ถ้าเบื่อจะมีชีวิตอยู่แล้ว ข้าก็จะส่งเจ้าไปลงนรกเอง”
บุรุษกายาโลหิตรำคาญปู้ฟางจนอดรนทนไม่ได้ เขาโกรธมากที่ไอ้หนุ่มคนนี้มาขัดขวางแผนการของเขาอยู่ร่ำไป เขาอยากฆ่าคนคนนี้ทิ้งเสียให้พ้นๆ
ครืน!
เลือดมากมายไหลบ่ามารวมกันก่อนจะก่อตัวเป็นฝ่ามือขนาดมหึมาพุ่งเข้าใส่ปู้ฟาง พลังของมันรุนแรงราวกับว่าสามารถขยี้ชายหนุ่มให้เป็นหมูบดได้
หญิงสาวจากยมโลกเหลือบมองปู้ฟางครั้งหนึ่งก่อนจะหันหลังเดินออกไปอย่างไม่รีรอ นางไม่คิดช่วยปู้ฟางแน่ ชีวิตของชายหนุ่มไม่สำคัญกับนางแต่อย่างใด
รัศมีแห่งความตายเข้าปกคลุมจิตใจของปู้ฟางทันที
เขาไม่อาจปัดป้องมันได้… ไม่มีทางป้องกันตนเองจากฝ่ามือนั้นได้เลย
ปู้ฟางสั่นกลัวอย่างแท้จริง
ชายหนุ่มอ่อนแอเกินไป… เขาจะต้องมาตายที่นี่อย่างนั้นหรือ
ฝ่ามือสีแดงโลหิตปกคลุมท้องฟ้าขณะเคลื่อนเข้ามาใกล้ บดบังวิสัยทัศน์ของปู้ฟางจนสิ้น ชายหนุ่มเหมือนจะเห็นประกายแสงสีขาวอยู่ภายในฝ่ามือสีแดงฉาน เขาคิดว่าตัวเองตาฝาด เพราะตอนนี้แ แทบทุกอย่างที่เขาเห็นมีเพียงสีแดงสดเท่านั้น
แต่แล้วจู่ๆ อุ้งเท้าสุนัขอ่อนนุ่มสีดำสนิทก็ปรากฏออกมาจากอากาศธาตุ หมายจะตบลงไปที่ฝ่ามือสีแดงนั้น
