ที่กำลังพุ่งเข้าใส่ มีโลหะก้อนเบ้อเริ่มขี่อยู่บนหลังมันด้วย
ครืน!
โลหะก้อนนั้นส่องแสงเจิดจ้าก่อนที่ลำแสงนับไม่ถ้วนจะพุ่งออกมาจากปืนใหญ่วงแหวนปราณบนร่างของมัน ปืนใหญ่นั้นถูกฉาบเคลือบไว้ด้วยประกายแสงสีทองอร่าม แถมยังยิงออกมาด้วยความเร็วส สูงลิบ บุรุษกายาโลหิตหรี่ตามองปืนใหญ่วงแหวนปราณไม่วางตา
เปรี้ยง!!
ลำแสงเหล่านั้นระเบิดก่อนจะเข้าถึงตัวบุรุษกายาโลหิต ราวกับว่าชนเข้ากับพลังที่มองไม่เห็น อันที่จริงพลังที่หยุดลำแสงของเจ้าขาวไว้มาจากผนังของหอคอยสีแดงฉานนั่นเอง
เจ้าขาวผงะไป มันยิงซ้ำไปหลายนัดก่อเกิดเป็นเสียงระเบิดกึกก้องตามมาติดๆ ทว่ากระสุนทุกนัดกลับระเบิดกลางอากาศ เข้าไม่ถึงตัวบุรุษกายาโลหิตแม้แต่นัดเดียว
“ขนาดข้าเองยังเจาะผนังหอคอยอสุราไม่ได้ ก้อนเหล็กเช่นเจ้าจะจู่โจมเข้ามาได้อย่างไร”
บุรุษกายาโลหิตหัวเราะเสียงแหบพร่า
เลือดไหลบ่าออกมาจากนั้นก็แปรเปลี่ยนเป็นฝ่ามือโลหิตใหญ่ยักษ์สองอัน
เปรี้ยง!
เขาตบไปทางเจ้าขาวอย่างรำคาญใจราวกับกำลังตียุง
ทั้งเจ้าขาวและเจ้ากุ้งต่างก็ถูกอัดลงไปกับพื้นจนไม่อาจเคลื่อนไหวได้
หญิงสาวจากยมโลกยืนนิ่งอยู่กับที่ ดูเหมือนว่านางไม่อยากเข้าร่วมการต่อสู้ด้วย สายตาของนางจับจ้อ
