ปรมาจารย์เสวียนเปย ก่อนโบกมือส่งลูกธนูโลหิตให้พุ่งเข้าหานาง
หยางเหม่ยจี๋รู้สึกหายใจไม่ออก พลังกดดันของบุรุษกายาโลหิตช่างน่าหวาดกลัวยิ่งนัก
ยอดฝีมือขั้นกึ่งเทพศักดิ์สิทธิ์อย่างนางจะปัดป้องการโจมตีของยอดฝีมือชั้นกายาศักดิ์สิทธิ์สูงสุดได้อย่างไร
นางจะต้องตายที่นี่เช่นนั้นหรือ
หยางเหม่ยจี๋ตกอยู่ในสภาพสิ้นหวังอยากยอมแพ้
กระนั้นบางอย่างก็เกิดขึ้นก่อนลูกธนูโลหิตจะพุ่งมาทะลวงร่างของนาง
กระทะสีดำปรากฏขึ้นเบื้องหน้า
เสียงทุ้มดังก้องเมื่อลูกธนูโลหิตพุ่งชนกระทะสีดำ กระทะกระเด็นไปไกลก่อนตกลงพื้น
ปู้ฟางหอบหายใจขณะเบิกตาโพลง
แข็งแกร่ง… แข็งแกร่งเกินไปแล้ว!
บุรุษกายาโลหิตช่างน่ากลัวเหลือเกิน
หืม?
บุรุษกายาโลหิตหรี่ตาลงเมื่อนึกได้ว่ายังไม่ได้จัดการมดปลวกตัวจ้อยที่ทำลายแผนการของตน เขาไม่คาดคิดว่ามดปลวกตัวนั้นจะยังอยู่และยื่นมือมาขัดขวางแผนของเขาอีกครั้ง
ไปลงนรกเสียเถอะ!
ขณะกำลังจะปลิดชีวิตปู้ฟาง ใจของบุรุษกายาโลหิตกลับสั่นสะท้านพลางเหม่อมองออกไปไกล
คลื่นขนาดมโหฬารซัดมาแต่ไกล ไอน้ำลอยขึ้นเหนือพื้นดินเมื่อสายน้ำกระทบกับหินหนืด
เรือโบราณสีดำสนิทที่แผ่กลิ่นอายเย็นยะเยือกกำลังแล่นเข้ามาช้าๆ
หญิงสาวสง่างามยืนอยู่บนห
