งด่วนเพื่อฟื้น นฟูพลังปราณ หลังจากกินเข้าไปหลายคำ ความรู้สึกโหวงเหวงในร่างกายก็ค่อยๆ คลายลง
ตอนที่กระทะกลุ่มดาวเต่าดำพุ่งชนหอคอยยักษ์สีเลือด เสียงระเบิดก็ดังกึกก้องขึ้น รัศมีรอบกระทะดูเหมือนเลือนรางเล็กน้อย
ทุกคนที่ถูกสะกดโดยพลังไร้รูปร่างได้สติกลับมาทันที
เหงื่อกาฬแตกไปทั้งตัวของพวกเขา
โดยเฉพาะหยางเหม่ยจี๋… นางเกือบเดินลงหินหนืดแล้วด้วยซ้ำ ทันทีที่ลืมตานางก็แทบปัสสาวะราดด้วยความกลัว
หญิงร่างใหญ่เช่นนางเริ่มร้องไห้อย่างจริงจัง น้ำตาไหลอาบแก้มไม่มีทีท่าว่าจะหยุด ดูเหมือนว่านางคงกลัวมากจริงๆ
ปรมาจารย์เสวียนเปย นักเล่นแร่แปรธาตุไตรเมฆารีบเพิ่มระดับพลังปราณเที่ยงแท้แล้วลากตัวหยางเหม่ยจี๋มาอยู่ข้างๆ สายตาของชายชรามีความหวาดกลัวเช่นกัน ขนาดเขาเองยังถูกพลังนั่นสะก กด หากไม่มีการโจมตีของปู้ฟาง พวกเขาทั้งหมดคงตายไปแล้วแน่ๆ
“นี่มันหอคอยอสุรา อุปกรณ์เทพของเมืองโบราณอสุราไม่ใช่หรือ สิ่งนี้ควรถูกทำลายไปแล้วนี่นา ชิ้นส่วนของมันกระจัดกระจายไปทั่วทวีปมังกรซ่อนเร้น” ปรมาจารย์เสวียนเปยอุทานด้วยความปร ระหลาดใจและตื่นตกใจ
ไม่แปลกที่เหล่ายอดฝีมือของเมืองโบราณอสุราจะปรากฏตัวที่เมืองหมอกนภา ไม่มีใครนึกฝันว่าอุปกรณ์เทพ
