รโจมตีจากยอดฝีมื อขั้นเทพศักดิ์สิทธิ์เลย
แถมกระบวนท่านี้ยังมีพลังกำราบพวกอสูรเวทอย่างเด็ดขาด
“พวกเจ้าหลายคนยังรอดมาได้จนถึงป่านนี้… แต่อย่างไรเสียก็ต้องตายอยู่ดี” หมีซาเอ่ย ดวงตาของเขาแดงก่ำ จิตสังหารรุนแรงพวยพุ่งออกมา
อสูรหินหนืดทั้งหลายเข้าล้อมผู้รอดชีวิตและจ้องมองด้วยดวงตาที่เกรี้ยวกราด
เหล่ายอดฝีมือก็ไม่ต่างอะไรจากมดปลวกหากเทียบกับอสูรหินหนืดที่ตัวใหญ่ดุจภูผา หมีซาหัวเราะเสียงเย็นชา เขากลายร่างเป็นร่างเงาสีเลือดแล้วเข้าจู่โจมทันที
เกิดเสียงดังกึกก้องขณะที่เคราขาวของปรมาจารย์เสวียนเปยปลิวสะบัด
หมีซาโดนชายชราโจมตีจนตัวปลิว
ปรมาจารย์เสวียนเปยเอามือไพล่หลังและเหาะเหินไปในอากาศ พลังรัศมีของเขาแกร่งกล้ามาก ด้านหลังมีโซ่สามเส้นแกว่งไกวอยู่
พลังปราณของชายชราทรงอานุภาพยิ่งนัก และด้วยฤทธิ์ของโอสถวิญญาณที่กินเข้าไป พลังปราณของเขาก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิม เขากำราบหมีซาได้อยู่หมัดภายในไม่กี่กระบวนท่า
ปู้ฟางมองการต่อสู้กลางอากาศก่อนเริ่มกวาดสายตาไปรอบๆ เกาะอาหารเลิศรสมีสภาพเละตุ้มเป๊ะ ไม่เหลือบรรยากาศอันเงียบสงบเหมือนก่อน ต้นไม้พลังปราณอันโอชะมากมายหักโค่นกลายเป็นเถ้าถ่าน
ทั้งเกาะพินาศแล้ว!
