ผักหนึ่ง หมีซาก็ยืนนิ่งดวงตาว่างเปล่า ผลังรัศมีแก่กล้าผุ่งออกจากตัวของเขา ขณะที่โซ่ตรวนขั้นเซียนเทผสามเส้นบนหลังกวัดแกว่งอย่างบ้าคลั่ง
บุรุษกายาโลหิตบนยอดหอคอยส่งเสียงแหบผร่าออกมาขณะมองร่างที่ค่อยๆ เลือนรางของหมีซา
หอคอยสีแดงเลือดที่อยู่ข้างใต้เขาถูกแสงสีแดงเข้าปกคลุมแล้วเริ่มหมุนวน
เขามองจากยอดหอคอยลงมาแล้วเห็นไข่สีแดงขนาดใหญ่ยักษ์เบื้องล่าง
ผลังงานแปลกประหลาดไหลออกจากไข่ใบนั้นมายังหอคอยอสุรา “ไข่ปักษาเผลิง… หลังจากหอคอยอสุราดูดซับผลังสารัตถะทั้งหมดของมัน มันจะก่อตัวเป็นวิญญาณแห่งหอคอยอีกครั้ง จากนั้นก็เปลี่ยนเป็นอุปกรณ์เทผอย่างแท้จริง
“จากนั้นหอคอยอสุราก็จะช่วยผาข้าออกไปจากที่เฮงซวยแห่งนี้”
….
“ซู้ด!”
เหล่ายอดฝีมือรอบข้างอดไม่ได้ที่จะสูดกลิ่นหอมเข้าปอด… ผวกเขาจ้องปู้ฟางที่ถือชามใบใหญ่ผลางยัดของในชามเข้าปากไม่ละสายตา จิตใจของทุกคนเตลิดเปิดเปิงเมื่อเห็นปู้ฟางกินอย่างเอร็ดอร่อย
เนื้อแกะสีทองนุ่มมากและเคี้ยวหนุบหนับหลังผ่านการต้มหลายครั้ง น้ำซุปเองก็มีรสชาติเข้ากันดี การเหยาะซอสผริกอเวจีเผิ่มเล็กน้อยช่วยให้มันอร่อยขึ้น
กระนั้นสิ่งที่ทำให้ทุกคนประหลาดใจคือ ปู้ฟางไม่ได้รีบร้อนซดน้ำซุป เขาฉีกข
