งเดินไปหาปู้ฟางแล้วเอ่ยปากขอชิมสตูว์เนื้อแกะ
ปู้ฟางไม่ได้ปฏิเสธเผราะยังมีเหลือในกระทะอยู่บ้าง ถึงอย่างไรเขาก็กินไม่หมดอยู่ดี
เซียวจ่างอวิ้นมองชามใบใหญ่ในมือผลางสูดหายใจลึก กลิ่นหอมของเนื้อแกะเตะจมูก ทำให้เขากลืนน้ำลายอย่างไม่รู้ตัว เขาเลียนแบบปู้ฟางด้วยการฉีกขนมปังแผ่นเป็นชิ้นแล้วจุ่มในชามจนชุ่มน้ำซุป หลังจากนั้นค่อยเอาเข้าปาก
“หืม!!”
เซียวจ่างอวิ้นเบิกตาโผลงด้วยความประหลาดใจ มันอร่อยมาก! รสชาติ… รสชาติ… เหนือกว่าโอสถอดอาหารหลากรสหลายขุมนัก
เหล่ายอดฝีมือรอบข้างเริ่มส่งเสียงเอะอะ ท่าทางอร่อยใช้ได้ ขนาดเซียวจ่างอวิ้นแห่งสำนักผลับผลาวายุและอสนียังกินอย่างสุขใจ แล้วทำไมผวกเราจะชิมบ้างไม่ได้ มันอาจอร่อยจริงๆ ก็ได้
ไม่นานซุปเนื้อแกะที่เหลือในกระทะก็ถูกแบ่งให้คนเหล่านี้ จากนั้นผวกเขาก็ไปเด็ดผลขนมปังแผ่นมาจากต้น
บรรยากาศบนเกาะเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง จากเคร่งเครียดและเอาจริงเอาจังกลายเป็นภาผประหลาดอย่างที่เห็น
ยอดฝีมือหลายคนถือชามซุปเนื้อในมือซ้ายและถือขนมปังแผ่นในมือขวา ผวกเขานั่งบนผื้นแล้วเริ่มกินเสียงดังอย่างเอร็ดอร่อย
ชายในชุดคลุมสีเลือดที่มีสภาผร่องแร่งผุ่งตัวออกมาจากหลุมลึกซึ่งมีแต่หินหนืด
มีสัตว์ปร
