เฮ่อกำลังมองต้นไม้ใหญ่ที่โอนเอนไปมาตรงหน้าด้วยแววตาละโมบ
มันเป็นต้นไม้ขนาดมโหฬารที่บดบังท้องฟ้าจนมิด กิ่งก้านสาขามากมายเหลือคณาแผ่ออกไปราวกับกรงเล็บอันชั่วร้าย ใบหนาเขียวขจีส่งเสียงกรอบแกรบยามแกว่งไกว ยิ่งไปกว่านั้นมันยังเปล่งรัศมี ออกมาอย่างต่อเนื่อง
มันคือต้นไม้พลังปราณขั้นเทพศักดิ์สิทธิ์
บนต้นมีดอกไม้ที่งดงามยิ่ง กลีบดอกมีสีแดงอ่อน มันบานออกเล็กน้อย เผยให้เห็นเกสรสีทองที่พริ้วไหวอยู่ภายใน
กลิ่นหอมที่โชยออกมาทำให้หนานกงเสวียนเฮ่อตัวสั่นเทิ้มรุนแรง
“นี่คือต้นกรงเล็บปีศาจรวมปราณอายุหนึ่งพันปี เป็นต้นไม้พลังปราณที่ล้ำค่ายิ่ง ดอกของมันจะบานทุกหนึ่งร้อยปี และออกผลทุกหนึ่งพันปี ถือเป็นโอสถวิญยาณที่มีค่ายิ่งและใช้หลอม โอสถวิญญาณสี่แต้มได้” หนานกงเสวียนเฮ่อตื่นเต้นสุดขีด
หัวใจของเขาเต้นแรงมากขณะจ้องดอกไม้เรืองแสงตรงหน้า ประหนึ่งว่าหน้าอกใกล้จะระเบิดอยู่ร่อมร่อ
ดอกไม้จะบานสะพรั่งและเหี่ยวเฉาในชั่วพริบตา มันจะเหี่ยวแห้งทันทีเพราะแก่นที่อยู่ภายในได้กระจายออกหมดสิ้นแล้ว หลังจากนั้นกลีบดอกจะร่วงโรยก่อนผลของมันจะปรากฏออกมา
ผลงของต้นไม้นี้สำคัญที่สุด และเป็นเป้าหมายของหนานกงเสวียนเฮ่อ
สายลมอ่อนๆ พัดโชยมา
