กูลจางต่างมั่นอกมั่นใจว่าตนต้องเป็นผู้ชนะแน่ ทว่าเมื่อยอดฝีมือจากเมืองโบราณอสุรามาปรากฏตัวเช่นนี้ พวกเขาก็ไม่อาจแน่ใจได้อีกว่าตนเองจะชนะได้
ดูท่าว่าตระกูลหลินและตระกูลจางของพวกเขาจะไม่ได้ห้าสิทธิ์สุดท้ายเสียแล้ว…
แม้พวกเขาจะไม่ได้ห้าสิทธิ์สุดท้ายมาครองแต่ก็เป็นเรื่องที่ยังพอรับได้ อย่างไรเสียพวกเขาก็ได้สิทธิ์มาจำนวนไม่น้อยแล้ว เพียงแต่พวกเขารู้สึกสมเพชตัวเองในใจว่าเมื่อแบ่งสิทธิ์ที่ได้มากับสำนักพลับพลาวายุและอสนีกับสำนักหุ่นเชิดแล้ว พวกเขาเองจะเหลือจริงๆ เพียงไม่กี่สิทธิ์
ตระกูลหนานกงมีสองสิทธิ์ตั้งแต่แรกแล้ว ถ้ารวมทั้งหมดพวกเขาจะได้ไปเจ็ดสิทธิ์
ให้ตายเถอะ!
ในสถานการณ์เช่นนี้ พวกเขายังปล่อยให้ตระกูลหนานกงชิงความได้เปรียบไปอีก
เหล่ายอดฝีมือของตระกูลหลินและตระกูลจางรับเรื่องนี้ไม่ได้ จึงทุบหมัดลงบนโต๊ะด้วยความโกรธเกรี้ยว
ยอดฝีมือของเมืองโบราณอสุราเดินออกจากลานประลองกลับไปยังที่นั่งในส่วนของตระกูลหนานกง เจ้าของสิทธิ์ที่เหลือถูกตัดสินอย่างรวดเร็ว
หลังจากที่สิทธิ์ทั้งหมดถูกแบ่งสรรกันเรียบร้อย เจ้าเมืองหมอกนภาก็เดินลงมาตรงกลางลานประลอง แล้วประกาศผู้ที่ได้ครอบครองสิทธิ์ทั้งหลาย
ดินแดนเร้นลับทะเลเมฆา
