สู่อาณาจักรเร้นลับต้องตกอยู่ในมือของเขา
สิ่งเหล่านั้นเป็นของเขามาตั้งแต่แรก
“เช่นนั้นถ้าข้าแข็งแกร่งพอทุกอย่างก็จะไม่เป็นไรใช่หรือไม่” ปู้ฟางมองหนานกงอู๋เชวียด้วยสายตาไร้ความรู้สึก ผู้ที่ถูกมองรู้สึกหวาดกลัวสายตานั้นขึ้นมาเล็กน้อย
เมื่อเห็นอีกฝ่ายพยักหน้า มุมปากของปู้ฟางก็ยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม
“จ่ายค่าพระกระโดดกำแพงมา” ปู้ฟางลุกขึ้นแล้วเอ่ยกับหนานกงอู๋เชวีย
หนานกงอู๋เชวียอึ้งไป นี่เถ้าแก่ปู้คิดจะมีเรื่องกันหรืออย่างไร เขายังกินไม่หมดเลยด้วยซ้ำ…
ทว่าหนานกงอู๋เชวียก็ไม่ได้ใส่ใจกับข้อเรียกร้องของปู้ฟาง ถึงแม้ตอนนี้ทั้งเนื้อทั้งตัวเขาแทบจะไม่เหลืออะไร แต่ก็มีผลึกถมถืดเลยทีเดียว สิ่งที่เขาเอาติดตัวมาด้วยก็คือผลึก เขาพก กผลึกไว้เพียบเพื่อที่จะมากินอาหารของปู้ฟาง ดังนั้นจึงสามารถจ่ายค่าพระกระโดดกำแพงหนึ่งหมื่นผลึกให้อีกฝ่ายได้สบายๆ
ทันทีที่ปู้ฟางรับหนึ่งหมื่นผลึกมา เสียงของระบบก็ดังก้องขึ้นในหัว
“ยินดีด้วย ยอดขายของนายท่านถึงจุดที่กำหนดแล้ว ระบบจะทำการยกระดับทันที”
