นั้นหรอก”
หนานกงอู๋เชวียหัวเราะอย่างน่าเกรงขามพลางเหวี่ยงหมัดใส่หนานกงเฉิง ความเร็วของเขาน่าอัศจรรย์ใจยิ่ง
หนานกงเฉิงยกมือขึ้นป้องกันการโจมตี
“เจ้าในตอนนี้ปวกเปียกยิ่งนัก…” หนานกงเฉิงพูดพลางยิ้มอ่อน พลังปราณปะทุออกจากตัว เปลวไฟสีแดงปรากฏขึ้น มันคือเพลิงสังเคราะห์ แม้ว่าจะอ่อนพลังกว่าเปลวเพลิงอัคนีแห่งสวรรค์และปฐพีหลายเท่า แต่ยังถือเป็นเปลวเพลิงชั้นยอด พลังการต่อสู้ของหนานกงเฉิงเพิ่มขึ้นด้วยเพลิงสังเคราะห์ของตน
เสียงกึกก้องดังขึ้นเพราะหนานกงอู๋เชวียถูกหนานกงเฉิงฟาดลงกับพื้น
เพลิงสังเคราะห์ของเขาโหมปะทุขึ้น ทำให้หยาดฝนที่ร่วงหล่นจากฟ้าระเหยสิ้น พลังของเพลิงสังเคราะห์นี้น่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก
ฉ่า!
ความเร็วของการระเหยก่อให้เกิดไอน้ำ จนทำให้บริเวณนั้นถูกชั้นหมอกหนาปกคลุม
เปลวไฟสีแดงทะยานขึ้นฟ้า เปลี่ยนร่างเป็นฝ่ามือยักษ์แล้วฟาดลงมา พลังของมันทำให้อากาศเกิดเสียงแตกร้าว
ปัง!
พลังของฝ่ามือน่าเกรงขามขนาดที่ว่าอาจตบหนานกงอู๋เชวียจนถึงชีวิตได้
ปู้ฟางที่อยู่ไม่ไกลออกไปหรี่ตามองหนานกงอู๋เชวียที่หลบหลีกไปเรื่อย
แม้ว่าการกินเนื้อกุ้งจะช่วยให้ชายหนุ่มฟื้นฟูความแข็งแกร่งและพลังชีวิตส่วนใหญ่มาได้ แต่ก็ไม่สามารถทำให
