เรื่องของหลิงเอ๋ยที่ฉินอู๋เต๋อพูดถึง เย่หนานพอจะเดาออกลางๆ
แต่ เขาไม่มีอารมณ์จะไปสนใจเรื่องพวกนี้หรอก
ตอนนี้เขาแค่อยากจะเป็นปลาเค็มนอนอืดอย่างสงบสุข แต่ชอบมีคนมาหาเรื่องไม่หยุดหย่อน ยอดเขาหนานก็เพิ่งซ่อมไปหยกๆ
ดูทรงแล้วคราวนี้คงต้องย้ายยอดเขาใหม่ การซ่อมแซมคงลำบากน่าดู เรื่องนี้ทำให้เย่หนานหงุดหงิดไม่น้อย
ข้าไม่อยากฆ่าคน ถ้าพวกเจ้ารู้ความ ก็ทิ้งของมีค่าไว้ แล้วไสหัวไปซะ เย่หนานมองคนสามสำนักด้วยความรำคาญ
ได้ยินคำพูดของเย่หนาน ทุกคนต่างหัวเราะด้วยความโกรธ
พวกเขามาเพื่อล้างสำนัก แต่กลับถูก ขั้นกลั่นลมปราณ ข่มขู่ แถมยังจะมาปล้นพวกเขาอีก
พอได้แล้ว เลิกพล่ามกับมันเถอะ รีบทำลายสำนักอวี้หัวซะ เดี๋ยวจะยืดเยื้อเปล่าๆ เย่ว์ปู้ฉวินรีบตัดบทฉินอู๋เต๋อที่กำลังจะต่อปากต่อคำ
เมื่อเย่ว์ปู้ฉวินทักท้วง ฉินอู๋เต๋อก็จำต้องหุบปาก
ฆ่ามัน เย่ว์ปู้ฉวินตะโกนลั่น พุ่งนำออกไปเป็นคนแรก
ฮึ ดื้อด้านนัก เห็นเย่ว์ปู้ฉวินพุ่งเข้ามา เย่หนานก็ขี้เกียจจะพูดมากความแล้ว
เย่หนานวาดฝ่ามือออกไป ตบกวาดใส่เย่ว์ปู้ฉวิน
หือ เย่ว์ปู้ฉวินที่เพิ่งก้าวเท้าออกไปได้ไม่กี่ก้าว รู้สึกเหมือนถูกพลังมหาศาลล็อกเป้า
เมื่อหันไปมองด้านข้าง
เขาก็เห็น