แม่งเอ๊ย ฝีมือใครวะเนี่ย เย่หนานมองยอดเขาที่หายไปแถบหนึ่งด้วยความอึ้ง
นอกจากเรือนพักรอบตัวเขา สิ่งก่อสร้างอื่นๆ บนยอดเขาพังพินาศหมดสิ้น
พี่หนาน ข้างนอกเหมือนจะตีกันเละเลย หลิงหลงมองออกไปข้างนอกด้วยความงุนงง
ได้ยินดังนั้น เย่หนานจึงสังเกตเห็นว่า ทั่วทั้งสำนักอวี้หัวกำลังโกลาหลวุ่นวาย
สาเหตุที่เรือนพักของพวกเขายังอยู่ดีมีสุข ต้องขอบคุณอวี้เซียวจื่อ ที่ตอนซ่อมแซมภูเขา ได้ติดตั้งค่ายกลป้องกันระดับสูงสุดของสำนักอวี้หัวไว้ที่ยอดเขาหนาน แถมยังติดตั้งค่ายกลเก็บเสียง เพราะกลัวจะไปรบกวนการพักผ่อนของเย่หนาน
นั่นคือเหตุผลที่ข้างนอกรบกันแทบตาย แต่เย่หนานและหลิงหลงยังหลับสบายไม่รู้เรื่องรู้ราว
ท่านอาจารย์ ตื่นแล้วหรือขอรับ กู้เฉินกลับมาถึงตั้งแต่เช้าตรู่ แต่พอมาถึงก็เจอเรื่องวุ่นวายเข้าพอดี
เขาคอยเฝ้าอยู่ที่ยอดเขาหนานไม่ไปไหน เพื่อกันไม่ให้ใครเข้ามารบกวนเย่หนาน
ศิษย์รัก นี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น เย่หนานหันไปถามกู้เฉิน
กู้เฉินรีบเข้ามารายงาน ท่านอาจารย์ สามสำนักใหญ่บุกมาโจมตีขอรับ
จากนั้นก็เล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นในเทือกเขาหมื่นอสูรให้ฟังอย่างละเอียด
เมื่อได้ฟังเรื่องราว แววตาของเย่หนานก็เย็นเยี
