็ตบพวกมันตายได้เหมือนกัน
บ้าเอ๊ย ทำไมสำนักอวี้หัวถึงมียอดฝีมือระดับนี้ซ่อนอยู่ ข้าน่าจะเอะใจตั้งแต่แรกว่าวาสนาของคนพวกนั้นต้องมาจากคนผู้นี้แน่ๆ ฉินอู๋เต๋อวิ่งไปนึกเสียใจไป
แต่ตอนนี้พูดไปก็สายเกินแก้ เขาต้องรีบหนีเอาตัวรอด
ส่วนศิษย์และผู้อาวุโสของสำนักไร้ขอบเขต เขาไม่สนใจหรอก ขอแค่เขารอด สำนักไร้ขอบเขตก็ยังอยู่
เห็นศัตรูแตกฮือหนีตาย
คนของสำนักอวี้หัวก็ตกตะลึงไม่แพ้กัน
โดยเฉพาะเหล่าผู้อาวุโส
พวกเขาเพิ่งรู้เดี๋ยวนี้เองว่า สำนักของตนมีเทพเจ้าองค์หนึ่งสถิตอยู่
นี่คือพลังของ ขั้นปฐพีเร้นลับ งั้นหรือ อวี้เซียวจื่อมองพื้นที่ที่ถูกเย่หนานตบจนราบเป็นหน้ากลองด้วยความทึ่ง
ถ้าแค่พังตึก เขาใช้เวลานิดหน่อยก็ทำได้
แต่ในนั้นมีภูเขาลูกย่อมๆ อยู่ด้วย แถมพื้นดินยังถูกขูดออกไปชั้นหนึ่ง
พลังระดับนี้ เขาทำไม่ได้แน่
เมื่อกี้ให้ไปไม่ยอมไป ทีนี้อยากจะหนี ฝันไปเถอะ เย่หนานมองพวกที่กำลังหนีตายด้วยสายตาดูแคลน
เอ่อ พวกเจ้านั่งยองๆ ลงไปนะ ข้ากลัวโดนลูกหลง ราวกับนึกอะไรขึ้นได้ เย่หนานหันไปบอกอวี้เซียวจื่อและพวก
ได้ยินคำสั่ง ทุกคนถึงได้สติจากภวังค์
ไม่รอช้า รีบนั่งยองๆ ลงไปรวมกัน
เพื่อความปลอดภัย อวี้เซีย
