ล็กทั้งแปด…”
ทั้งหมดคือวัตถุดิบที่ใช้ในการปรุงโอสถทิพย์ระดับเก้า แต่เถ้าแก่ปู้กลับใช้พวกมันทำอาหารเสียได้ ช่างเสียของจริงๆ ไม่สิ เดี๋ยวก่อน ดูเหมือนการใช้ของพวกนี้ทำอาหารก็ไม่ได้เสียเปล่ าเสียทีเดียว
หนานกงหวั่นตกใจเมื่อคิดได้ว่าพระกระโดดกำแพงของปู้ฟาง เหมือนจะสำแดงสรรพคุณของวัตถุดิบทั้งหลายได้อย่างสมบูรณ์แบบ ยิ่งไปกว่านั้นน้ำซุปนี่ยังมีกลิ่นหอมเตะจมูก ทั้งยังเข้มข้นน่าห หลงใหลเป็นอย่างยิ่ง
สรรพคุณของมันเหมือนจะเหนือกว่าโอสถทิพย์เสียด้วยซ้ำ
“นี่คือขาหมูป่าเพลิงระเบิดระดับแปดใช่หรือไม่” หลังจากซดน้ำซุป หนานกงหวั่นก็เปิดปากแล้วพรูลมหายใจออกมา นางใช้ตะเกียบคีบขาหมูป่า พลางกะพริบตาคู่งามแล้วเอ่ยถาม
“ถูกแล้ว… มันคือขาหมูป่าเพลิงระเบิดระดับแปด” ปู้ฟางตอบ ค่อนข้างประหลาดใจที่นางเดาวัตถุดิบได้จากการชิม
เป็นที่รู้กันว่าวัตถุดิบบางอย่างจะเจือจางระหว่างขั้นตอนการปรุง และไม่ทิ้งร่องรอยเอาไว้ สมุนไพรพลังปราณคือหนึ่งในนั้น มันจะเหลือรสชาติจางๆ ในน้ำซุปเท่านั้น
กระนั้นหญิงสาวผู้นี้กลับสามารถแยกแยะวัตถุดิบไ
