ลิ่นหอมฟุ้งโชยออกมาไม่ขาดสาย มันกระตุ้นความอยากอาหารของนาง
หนานกงหวั่นใช้ช้อนตักน้ำซุป นางเปิดริมฝีปากสีแดงแล้วปล่อยให้น้ำแกงไหลลงคอไป
ชั่วลมหายใจถัดมา นางก็พ่นลมเบาๆ ออกมาทางจมูก ขนตาสั่นระริกดวงตาเบิกกว้าง
….
“คุณชายอู๋เชวีย เป็นย่านนี้แหละ ร้านที่ว่านั่นอยู่ในย่านที่ตระกูลหนานกงของเราเพิ่งเริ่มบุกเบิกขายโอสถอดอาหารหลากรส ร้านนี้ปรุงของเหม็นกลิ่นเหมือนอึ กลิ่นเหม็นทำให้จ จำนวนลูกค้าที่มาย่านนี้ลดลงฮวบฮาบเพราะขยะแขยงจนสุดจะทน”
หนานกงหมิงพาหนานกงอู๋เชวียซึ่งอยู่ในชุดนักเล่นแร่แปรธาตุเอกเมฆามาที่ร้านอาหารหมอกเมฆา เขาค่อนข้างประหม่าเพราะพลังกดดันที่หนานกงอู๋เชวียปล่อยออกมานั้นรุนแรงมหาศาล
ในฐานะทายาทของตระกูลหนานกง พลังปราณและพรสวรรค์ของคนผู้นี้ถือว่าไม่เป็นสองรองใครในวังโอสถ ทุกคนรู้ดีว่าหนานกงอู๋เชวียติดหนึ่งในยี่สิบในการประลองที่วังโอสถจัดขึ้นส สำหรับนักเล่นแร่แปรธาตุรุ่นเยาว์
แม้ว่าเมืองหมอกนภาจะเป็นเมืองโอสถเช่นกัน แต่ก็จัดได้ว่าอ่อนแอที่สุด
การเอาชนะยอ