้อมกลิ่นหอมจับใจของโอสถทิพย์
ชายคนหนึ่งเดินออกจากประตูมาช้าๆ เมื่อเขาออกมาแล้ว ประตูเหล็กของหอโอสถก็ค่อยๆ ปิดลง ปิดกั้นตัวเองจากโลกภายนอกอีกครั้ง
ชายที่เพิ่งออกมาจากหอโอสถมีผมสีแดง ใบหน้าดูคมคายหล่อเหลาเอาเรื่อง รัศมีน่าเกรงขามแผ่ออกจากตัวขณะเดิน พลังปราณเที่ยงแท้ชายหนุ่มพลุ่งพล่าน ทำให้ผมของเขาปลิวไสวไปข้างหลังอย ย่างต่อเนื่อง
หากเห็นคนผู้นี้จากระยะไกล ใครๆ ก็ย่อมคิดว่าเขาเป็นลูกรักของพระเจ้า
พอชายหนุ่มออกมาพ้นบริเวณหอโอสถแล้ว เขาก็หยุดยืนยืดเส้นยืดสาย เสียงกรอบแกรบจากการเสียดสีของกล้ามเนื้อและกระดูกดังออกมาจากร่างกาย
ชายหนุ่มผู้นี้สวมชุดคลุมสีดำของนักเล่นแร่แปรธาตุ บนชุดคลุมประดับภาพเมฆสีขาวสดใสแลดูเหมือนของจริง
คนผู้นี้คือนักเล่นแร่แปรธาตุเอกเมฆา
ไม่นานหลังจากนั้น หลายคนก็กุลีกุจอมาต้อนรับชายหนุ่มคนนี้
“คุณชายอู๋เชวีย ยินดีด้วยที่เก็บตัวฝึกวิชาสำเร็จ” ชายชราคนหนึ่งเดินมาหาแล้วพูดกับอีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงอบอุ่นใบหน้าเปื้อนยิ้ม
ด้านหลังชายชราคือกลุ่มคนจากตระกูลหนานกง รวมถึงหนานกงหมิงที่เบิกตากว้างมองชายหนุ่มด้วยสายตาเคารพนับถือ
ชาย
