านขึ้นจากพื้นไม่วางตา จากนั้นก็ระเบิดเสียงหัวเราะดังสนั่น
เมื่อทายาทตระกูลใหญ่ได้ยินเสียงหัวเราะขบขัน เขาก็รู้สึกเหมือนถูกมือจำนวนมหาศาลตบหน้า เขาอึดอัดเหลือใจ ใบหน้าเปลี่ยนเป็นสีแดงราวกับก้นลิง ดวงตาเบิกกว้างปริ่มไปด้วยความโกรธ เส้นขนบนตัวเหมือนจะลุกชันเพราะความเดือดดาล
ผู้คุ้มกันขั้นเซียนเทพทั้งสองคนก็ไม่ได้รู้สึกดีไปกว่าชายหนุ่มเลย ทั้งคู่อับอายอย่างเหลือทนรีบหยิบเสื้อผ้าออกมาจากกระเป๋าคลังเก็บ และรู้สึกโล่งอกขึ้นหลังจากใส่เสื้อผ้าแล้ว
“ฮึๆ คุณชายสามแห่งตระกูลหลิน ผู้คุ้มกันของเจ้าฝีมือคงยังไม่ถึงขั้น จึงถูกเปลื้องเสื้อผ้าแล้วโยนออกจากร้านเช่นนี้ เจ้าไม่รู้สึกอายหรืออย่างไร”
เสียงหัวเราะขี้เล่นดังมาจากชายหนุ่มคนหนึ่งที่สวมชุดไหมทองเช่นกัน เขาเอ่ยเยาะเย้ยคุณชายสามแห่งตระกูลหลิน
“พวกเจ้าสมองทึบหรืออย่างไร ถ้าขนาดปราณระดับแปดขั้นเทพแห่งสงครามยังสู้ไม่ได้ แล้วข้าจะเก็บพวกเจ้าไว้ทำไม”
คุณชายสามแห่งตระกูลหลินจ้องผู้คุ้มกันขั้นเซียนเทพทั้งสองที่เสื้อผ้ายับย่นยู่ยี่พลางตะคอกอย่างฉุนเฉียว
ผู้คุ้มกันขั้นเซียนเทพทั้งสองทำหน้านิ่วคิ้วขมวด ถึงแม้พวกเขาจะหน้าแดง
