หวนปราณกัน
เหลียงไคเองก็ไม่ต่าง ดังนั้นเขาจึงไม่รู้ว่าปู้ฟางกำลังพยายามทำสิ่งใด
เหลียงไคยังมีเลือดออกมาจนถึงตอนนี้จากการที่กุ้งตั๊กแตนสีทองพุ่งโจมตีท้องของเขาชนิดไม่ทันตั้งตัว
แม้ว่าบาดแผลจะค่อยๆ ดีขึ้นด้วยการช่วยเหลือของวิชากายาปีศาจอาทิตย์แผดเผา แต่มันก็ดึงพลังปราณของเขาไปมากโข จนไม่อาจหล่อเลี้ยงวิชากายาปีศาจอาทิตย์แผดเผาไว้ได้ นั่นเพราะกา ารเรียกใช้วิชานี้ต้องใช้พละกำลังและพลังปราณเที่ยงแท้จำนวนมหาศาล
เหลียงไคสูดหายใจลึก ดวงอาทิตย์แผดเผาที่อยู่ตรงหว่างคิ้วยังคงเรืองแสง แต่วิชากายาปีศาจอาทิตย์แผดเผาของเขาหายไปแล้ว รัศมีเจิดจ้าที่หมุนวนรอบตัวเขาก็จางลงด้วย
กระนั้นหอกยาวสีทองในมือชายหนุ่มก็ยังส่องประกายอยู่
ฉึก!
เหลียงไคซัดหอกออกไป อากาศรอบๆ สั่นสะเทือนราวกับถูกเสียบทะลุ หลังเกิดเสียงระเบิดดังสนั่นบนท้องฟ้า ร่างของเหลียงไคก็พุ่งเข้าหาปู้ฟางพร้อมกดหอกลงมา แววตาเปี่ยมด้วยจิตสังหา าร
“ก๋วยเตี๋ยวอาละวาดเก้าชามแล้วอย่างไร คิดว่าขู่ข้าได้เช่นนั้นหรือ” เหลียงไคเยาะเย้ยเย็นชา
เขาไม่ใช่
