่นขึ้นมาเมื่อไร ด้วยเหตุนี้เขาจึงไม่อาจฝากความหวังไว้ที่เจ้าดำได้
วงแหวนปราณอาหารเลิศรสคือทางเลือกสุดท้ายของเขา
การกดดันตัวเองภายใต้สถานการณ์ร้ายแรงอาจเป็นวิธีที่เร็วที่สุดที่จะประสบความสำเร็จ
หอกยาวของเหลียงไคพุ่งเข้าประชิดปู้ฟาง แต่วงแหวนปราณอาหารเลิศรสของเขายังไม่สำเร็จเลย
เจ้ากุ้งที่นั่งอยู่บนไหล่ของปู้ฟางกลอกตาโปนๆ ของมันก่อนจะพุ่งตัวออกไป ร่างที่เหมือนเคลือบด้วยทองส่องประกายเจิดจ้าราวสายฟ้า
เหลียงไคถลึงตาใส่ทันควัน เขาหายใจแรงและหนักหน่วงขึ้น
เหลียงไคโบกฝ่ามือปล่อยคลื่นพลังปราณเที่ยงแท้ออกมามัดตัวเจ้ากุ้งที่กำลังพุ่งตรงมาหาเขากลางอากาศ
“เจ้าเปี๊ยกนี่คิดจะเล่นมุกเดิมเช่นนั้นรึ กุ้งตั๊กแตนอย่างเจ้าเล่นงานข้าได้ครั้งหนึ่ง เลยคิดว่าจะหลอกซ้ำสองได้รึ”
โครม!
พลังปราณเที่ยงแท้หนาแน่นพุ่งออกจากฝ่ามือของเหลียงไคก่อนจะเปลี่ยนรูปร่างเป็นโซ่ โซ่พลังปราณเที่ยงแท้บิดตัวเข้าด้วยกันแล้วกักขังเจ้ากุ้งไว้
เจ้ากุ้งตาเบิกโพลง มันกวัดแกว่งก้ามไปมาพยายามจะดิ้นให้หลุด กระนั้นก็ดี… ยิ่งดิ้นรนเท่าไร โซ่พลังปราณเที่ยงแท้ก็ยิ่งรัดแน่นขึ้น สุดท้ายเจ้ากุ้งก็ถูกโซ่พลังปราณเที่ยงแท้รัด
