ู้มหาศาลเกี่ยวกับวงแหวนปราณอาหารเลิศรสหลั่งไหลเข้าสู่สมองของปู้ฟางทันที เขาอ่านมันอย่างตั้งใจ
เหลียงไคโฉบเข้ามาพร้อมหอกยาวในกำมือ จิตสังหารรุนแรงขึ้นจนถึงจุดที่หินซึ่งอยู่บนพื้นแทบจะแหลกสลายเป็นเสี่ยงๆ
ฟู่…
ปู้ฟางเป่าปากเบาๆ ก่อนจะลุกขึ้นยืนช้าๆ ตรงใจกลางของก๋วยเตี๋ยวอาละวาดทั้งเก้าชามมีประกายแสงสีขาวลอยอยู่ มันประกอบร่างเป็นวงแหวนปราณทรงกลมอย่างรวดเร็วเหนือศีรษะของเขา
ลำแสงมากมายสาดส่องลงมาจากวงแหวนปราณรูปร่างพิลึก ปู้ฟางรู้สึกได้ถึงพลังปราณเที่ยงแท้ภายในร่างที่ค่อยๆ ถูกเติมเต็ม
เขาเงยหน้าขึ้น จ้องมองเหลียงไคด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึก
เหลียงไคสะดุ้ง หัวใจเต้นแรงขึ้นมาปุบปับ
เกิดอะไรขึ้นกัน
เหตุใดสายตาของคนผู้นี้จึงทำให้ข้ารู้สึกหวาดกลัวได้
ไม่… เขาเป็นเพียงผู้ฝึกตนระดับแปดไร้หัวนอนปลายเท้า เพียงแค่ข้าซัดหอกออกไป… ก็สามารถกำจัดมดปลวกตัวนี้ได้แล้ว
ตายเสียเถอะ!!
ลำแสงสีทองดิ่งลงจากท้องฟ้า พุ่งเป้าไปที่… ปู้ฟาง
พ่อครัวหนุ่มเหลือบมองลำแสงสีทองก่อนจะเผยอยิ้มมุมปาก
เขาดีดนิ้ว
ฟึ่บ...
คลื่นพลังประหลาดแพร่กระจายออกมา
วงแหวนปราณอาหารเลิศรสเหนือศีรษะของปู้ฟางสั่นสะท้านก่อนขยายขนาดอย่างฉับพลัน จักรวรรดิวายุแผ่ว
